Hallo... Ik heb deel 2 nodig!

“Hallo?!?!? Ik heb toch echt een deel 2 nodig”

Vandaag mag ik meedoen aan de blogtour van Lang leve de keizer van Britt Zwijnenberg. Dus ik heb afgelopen dagen het boek gelezen en hier lees je wat ik ervan vond!

Als allereerst moet de aandacht even naar de cover van dit boek. Want jongens, deze cover is gewoon zo ontzettend mooi. Ik heb het boek op mijn E-reader gelezen en dan lees je in zwart-wit, maar de hardcover editie is zo ontzettend mooi. De kleuren zijn heel goed gekozen, de vlinder is echt prachtig, ik kan wel zeggen dat ik verliefd ben op deze cover. Helaas kwam ik er pas later achter dat So Many Pages een Special Edition in hun laatste box had zitten, want die was ook weer belachelijk mooi.

Dan nu naar het verhaal, want uiteindelijk is dat deel wel het belangrijkste en mogen we een boek niet beoordelen op de cover (knipoog).

Lange leve de keizer is een makkelijke read through, op de E-reader was het boek 254 pagina’s en je vliegt er zo doorheen. De schrijfstijl van Britt is heel erg fijn en niet te moeilijk en het is echt geschreven voor jongvolwassenen. Qua inhoud vond ik het verhaal ook erg goed. Goed en kwaad wordt in dit verhaal heel zwart-wit gemaakt en gaandeweg blijkt het toch wat anders te zitten dan je denkt. Het meest schokkende vond ik het stuk waarin Usiu zich aangeeft en waar ze vervolgens terecht komt. Dit stuk is vrij heeft voor een Young Adult moet ik eerlijk zeggen, maar dat beviel mij juist heel erg goed. Als je niet zo goed tegen bloed en pijn kan, moet je hier misschien wel wat om denken.

Ik vind de karakters in het verhaal vrij simpel geschreven, zonder spoilers te geven zijn er 1 of 2 karakters met wat meer diepgang en dat maakt dat je niet van iedereen van alles hoeft te weten en je niet te ver de diepte in gaat. Dit is helaas ook wel wat de keerzijde. Zoals je net las, wil ik heel graag een tweede deel van dit boek, puur en alleen omdat het voor mij, die graag de diepte in duikt, wat onafgemaakt voelde en er zoveel stukken zijn waar ik meer over wil weten, zoals de geschiedenis van het rijkdom, wat er verder nog allemaal gaat gebeuren (ja, heel vaag, maar ik probeer spoilers te vermijden) en ik ben heel benieuwd wat de rol en het lot van de karakters in dit verhaal zijn. Ik vond het daarom bijna jammer dat het verhaal afgelopen was, terwijl ik er voor mijn gevoel nog middenin zat. Ik wilde nog veel meer weten, leren en lezen over deze wereld en ben zo benieuwd waar het verhaal heen zou gaan als er een tweede deel van zou komen.

Er zit genoeg spanning in het verhaal en het zorgt ervoor dat je het hele boek door op het puntje van je stoel zit om te weten wat er gebeurt en hoe het afloopt.

Dit verhaal vond ik emotioneel wel een mooie lading hebben. Mooi is misschien een groot woord, maar het heeft mij wel geraakt, ondanks dat het een fantasie verhaal is, omdat dit zwart-wit denken en mensen neerzetten als slecht, mensen angst en haar aanpraten, natuurlijk ook gebeurt in onze samenleving en zo krijg ik via dit boek weer de boodschap dat niet alles zo zwart-wit is als het lijk. Dit gaf me tijdens het lezen ook zoveel frustratie. Ik ben zelf soms een zwart-wit denker, dat weet ik van mezelf, maar daardoor kan het zo enorm mijn frustratie triggeren als ik dan zoiets lees als dit. Emotie heeft bij mij dus wel een rol gespeeld tijdens het lezen van het verhaal. Er zitten enorm veel psychische aspecten aan dit verhaal, die enorm goed zijn opgezet en beschreven.

Ik las bij de omschrijving op storygraph iets over lgbtqia+ en ik las in een andere review iets over aro-ace (A-romantisch en A-seksualiteit) en ik moet zeggen dat ik dat wat mistte. Het kan best zijn dat dit een plekje in het verhaal heeft, maar daarvoor is er te weinig gefocust op interpersoonlijke relaties behalve dat iemand op een gegeven moment vraagt aan Usiu of ze meer in de persoon ziet dan vrienden en zij nee zegt. Maar dit liefdes aspect, of de gevoelens die ze heeft voor iemand worden verder eigenlijk niet besproken, dus ik weet niet heel goed waar het stukje LGBTQIA+ vandaan is gekomen.

In het heel kort is Lang leve de keizer een mooi young adult verhaal, met een prachtige cover, een fijne schrijfstijl, spanning, emotie en een sprankje hoop. Maar ik heb wel een deel twee nodig om helemaal dol te zijn op dit verhaal