Lezersrecensie
Het einde was Geweldig!
Elke Emmermann plaatste een post op Instagram voor de blogtour van haar eerste boek en ik moest me meteen aanmelden. De cover en het verhaal spraken me enorm aan, maar vielen tegelijkertijd enigszins buiten mijn normale genre (thriller). Ook dit boek is een thriller, maar dan met paranormale elementen, wat voor mij compleet nieuw en onbekend was. Ik vind het zelf altijd leuk om boeken van nieuwe auteurs te lezen. Ik weet zelf heel goed dat deze boeken me niet altijd ook goed liggen en dat er in het begin ook vaak dingen zijn die misschien anders kunnen. Maar dat hele feit maakt het juist extra leuk om deze boeken te lezen. De blogtours geven wat aandacht aan het boek, maar creëren ook een moment van feedback voor de auteur, wat diegene verder kan helpen in zijn reis van het schrijven. Gelukkig had Elke nog een plekje vrij in de blogtour en nog meer gelukkig was er iemand die met mij wilde wisselen in de blogtour toen het bij mij weer eens allemaal wat anders liep dan de bedoeling was.
Als allereerste wil ik Elke bedanken dat ik mee mocht doen aan de blogtour, kennis mocht maken met haar schrijfstijl en haar ideeën. Ik vond het heel leuk om in zo'n grote groep van bookstagrammers te zitten en wil daar ook echt bij vermelden dat iedereen, inclusief Elke zelf, heel fijn contact hebben geboden tijdens deze blogtour. Deze mensen zijn allemaal zo lief en warm en het gebeurt niet vaak dat er ook een groep gemaakt wordt voor de blogtour waarin iedereen zijn posts kan delen, vragen kan stellen en dat de auteur zelf ook zo actief betrokken is bij alles. het was echt een hele leuke ervaring en eigenlijk alleen daarom zou ik het zo weer doen. Dus Elke en alle betrokken bookstagrammers: Bedankt!
Dan over het boek "Welkom in onze duisternis". Voor mij waren al heel aantal mensen aan de beurt voor de blogtour. Het was erg leuk om hun recensies te lezen en hun enthousiasme te zien. Dit betekent bij mij echter wel dat mijn verwachtingen hoog zijn. Dit is ook precies waarom ik geen 'hype' boeken lees, want alle meningen dragen wel bij aan hoe ik het boek zelf ervaar. Ik ging (behalve dan met al het enthousiasme in mijn achterhoofd) zonder verwachtingen het boek in. Ik had echt geen idee wat ik kon verwachten.
De cover vind ik zelf een plaatje. Hij is donker en duister en de mooie vlinder maakt de cover compleet. Zo ongeveer alles met een vlinder maakt iets al mooi in mijn ogen, dus hier mag je zelf je oordeel over vellen, maar ik vind de cover mooi en mysterieus. De titel is ook interessant en wekt je interesse. Vaak heeft de titel iets met het verhaal te maken en deze titel gaf mij het gevoel dat er een stukje mentale gezondheid in het boek zat, naast het bovennatuurlijk thriller element.
De schrijfstijl van Elke is voor mij anders dan wat ik gewend ben. Elke is een Vlaamse auteur en dat lees je erg terug in haar boek. Voor sommige mensen was dit leuk, leerzaam en interessant. Echt merk ik, net als in het Engels, dat ik het moeilijker vond om in het verhaal te komen, omdat ik gewoon viel over de taal. Het is niet dat ik het verhaal niet begreep, of de woorden niet snapte. het is voor mij meer dat het me in dit geval gewoon niet zo ligt en minder het verhaal in trekt. Ook hadden heel veel woorden een - ertussen, op plekken waar dat normaalgesproken niet nodig is. Ik durf niet te zeggen of dat in het Vlaams normaal is, maar voor mij was het eigenlijk een beetje storend. Het boek las verder wel makkelijk weg en lekker door.
De personages waren interessant. Calista en Grace hebben beide een 'gave'. En deze gaves brengen de nodige problemen met zich mee, zoals duidelijk wordt door het verhaal heen. Het was mooi om te zien hoe zij hier beiden op hun eigen manier mee omgingen. Elke heeft heel erg haar best gedaan om de karakters diepgang te geven. Echter merkte ik wel dat sommige informatie compleet uit het niets kwam of op een moment dat het voor mij niet logisch was om het ineens toe te voegen.
Qua verhaal was het een leuk en interessant verhaal om te lezen. Heel anders dan wat ik gewend ben. Je leest vanuit verschillende perspectieven en dat maakt dat je meerdere kanten van het verhaal ziet en er mooi wordt toegewerkt naar een hoogtepunt. Ook hier merkte ik wel dat het soms wat veel werd. Er werden heel veel gebeurtenissen en details toegevoegd om het verhaal diepgang te geven, maar tegelijkertijd was het moeilijk om ook de impact te voelen en mee te voelen met de karakters, waardoor het ondanks alle (echt wel heftige) gebeurtenissen, wat oppervlakkig bleef. Het begin van het verhaal vond ik niet meteen trekkend. Ik had de informatie van de omslag en hierdoor wist ik wat er nog moest komen, maar ik vond zelf dat als ik de omslag niet had gelezen, ik me aan het begin niet echt aangetrokken voelde om verder te lezen. Later kwam dit wat beter op gang.
Het bovennatuurlijke element was wel heel erg leuk, heel vernieuwend, voor mij althans. Het feit dat de lijntjes kort gehouden worden, waardoor iedereen uiteindelijk bij elkaar komt, was ook erg goed gedaan. Het is net alsof er een web gesponnen wordt en je steeds wat dichterbij de ontknoping komt.
Zelf merkte ik wel dat het verhaal voor mij vrij voorspelbaar was als het ging om wat er gaande was en wie erachter zat. Het enige wat ik echt absoluut niet aan zag komen was het einde van het verhaal. En die wil ik dus ook even specifiek benoemen. Ik denk dat het laatste stuk van het boek bij mij het meeste is bijgebleven. In dit stuk was de spanning voelbaar, kwam er impact om de hoek kijken en het was zo goed geschreven, dat als het hele boek zo was geschreven, ik denk ik heel anders naar het verhaal had gekeken.
Voor mij was het verhaal interessant, maar het was geen verhaal dat me heel erg zou bijblijven en ook een verhaal dat van mij wat meer de tijd had mogen nemen om belangrijke gebeurtenissen ruimte te geven. Er had meer gevoel aan vast mogen zitten, meer diepgang, maar dan zonder alle extra gebeurtenissen.
Voor mij persoonlijk was het een wat minder boek, maar ik heb wel de potentie gezien en ik hoop ook zeker dat Elke lekker doorgaat met schrijven. Ik ben heel erg benieuwd wat ze nog meer aan verhalen kan schrijven en hoe ze zich ontwikkelt.
Voor mij krijgt 'Welkom in onze duisternis' 2,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
Als allereerste wil ik Elke bedanken dat ik mee mocht doen aan de blogtour, kennis mocht maken met haar schrijfstijl en haar ideeën. Ik vond het heel leuk om in zo'n grote groep van bookstagrammers te zitten en wil daar ook echt bij vermelden dat iedereen, inclusief Elke zelf, heel fijn contact hebben geboden tijdens deze blogtour. Deze mensen zijn allemaal zo lief en warm en het gebeurt niet vaak dat er ook een groep gemaakt wordt voor de blogtour waarin iedereen zijn posts kan delen, vragen kan stellen en dat de auteur zelf ook zo actief betrokken is bij alles. het was echt een hele leuke ervaring en eigenlijk alleen daarom zou ik het zo weer doen. Dus Elke en alle betrokken bookstagrammers: Bedankt!
Dan over het boek "Welkom in onze duisternis". Voor mij waren al heel aantal mensen aan de beurt voor de blogtour. Het was erg leuk om hun recensies te lezen en hun enthousiasme te zien. Dit betekent bij mij echter wel dat mijn verwachtingen hoog zijn. Dit is ook precies waarom ik geen 'hype' boeken lees, want alle meningen dragen wel bij aan hoe ik het boek zelf ervaar. Ik ging (behalve dan met al het enthousiasme in mijn achterhoofd) zonder verwachtingen het boek in. Ik had echt geen idee wat ik kon verwachten.
De cover vind ik zelf een plaatje. Hij is donker en duister en de mooie vlinder maakt de cover compleet. Zo ongeveer alles met een vlinder maakt iets al mooi in mijn ogen, dus hier mag je zelf je oordeel over vellen, maar ik vind de cover mooi en mysterieus. De titel is ook interessant en wekt je interesse. Vaak heeft de titel iets met het verhaal te maken en deze titel gaf mij het gevoel dat er een stukje mentale gezondheid in het boek zat, naast het bovennatuurlijk thriller element.
De schrijfstijl van Elke is voor mij anders dan wat ik gewend ben. Elke is een Vlaamse auteur en dat lees je erg terug in haar boek. Voor sommige mensen was dit leuk, leerzaam en interessant. Echt merk ik, net als in het Engels, dat ik het moeilijker vond om in het verhaal te komen, omdat ik gewoon viel over de taal. Het is niet dat ik het verhaal niet begreep, of de woorden niet snapte. het is voor mij meer dat het me in dit geval gewoon niet zo ligt en minder het verhaal in trekt. Ook hadden heel veel woorden een - ertussen, op plekken waar dat normaalgesproken niet nodig is. Ik durf niet te zeggen of dat in het Vlaams normaal is, maar voor mij was het eigenlijk een beetje storend. Het boek las verder wel makkelijk weg en lekker door.
De personages waren interessant. Calista en Grace hebben beide een 'gave'. En deze gaves brengen de nodige problemen met zich mee, zoals duidelijk wordt door het verhaal heen. Het was mooi om te zien hoe zij hier beiden op hun eigen manier mee omgingen. Elke heeft heel erg haar best gedaan om de karakters diepgang te geven. Echter merkte ik wel dat sommige informatie compleet uit het niets kwam of op een moment dat het voor mij niet logisch was om het ineens toe te voegen.
Qua verhaal was het een leuk en interessant verhaal om te lezen. Heel anders dan wat ik gewend ben. Je leest vanuit verschillende perspectieven en dat maakt dat je meerdere kanten van het verhaal ziet en er mooi wordt toegewerkt naar een hoogtepunt. Ook hier merkte ik wel dat het soms wat veel werd. Er werden heel veel gebeurtenissen en details toegevoegd om het verhaal diepgang te geven, maar tegelijkertijd was het moeilijk om ook de impact te voelen en mee te voelen met de karakters, waardoor het ondanks alle (echt wel heftige) gebeurtenissen, wat oppervlakkig bleef. Het begin van het verhaal vond ik niet meteen trekkend. Ik had de informatie van de omslag en hierdoor wist ik wat er nog moest komen, maar ik vond zelf dat als ik de omslag niet had gelezen, ik me aan het begin niet echt aangetrokken voelde om verder te lezen. Later kwam dit wat beter op gang.
Het bovennatuurlijke element was wel heel erg leuk, heel vernieuwend, voor mij althans. Het feit dat de lijntjes kort gehouden worden, waardoor iedereen uiteindelijk bij elkaar komt, was ook erg goed gedaan. Het is net alsof er een web gesponnen wordt en je steeds wat dichterbij de ontknoping komt.
Zelf merkte ik wel dat het verhaal voor mij vrij voorspelbaar was als het ging om wat er gaande was en wie erachter zat. Het enige wat ik echt absoluut niet aan zag komen was het einde van het verhaal. En die wil ik dus ook even specifiek benoemen. Ik denk dat het laatste stuk van het boek bij mij het meeste is bijgebleven. In dit stuk was de spanning voelbaar, kwam er impact om de hoek kijken en het was zo goed geschreven, dat als het hele boek zo was geschreven, ik denk ik heel anders naar het verhaal had gekeken.
Voor mij was het verhaal interessant, maar het was geen verhaal dat me heel erg zou bijblijven en ook een verhaal dat van mij wat meer de tijd had mogen nemen om belangrijke gebeurtenissen ruimte te geven. Er had meer gevoel aan vast mogen zitten, meer diepgang, maar dan zonder alle extra gebeurtenissen.
Voor mij persoonlijk was het een wat minder boek, maar ik heb wel de potentie gezien en ik hoop ook zeker dat Elke lekker doorgaat met schrijven. Ik ben heel erg benieuwd wat ze nog meer aan verhalen kan schrijven en hoe ze zich ontwikkelt.
Voor mij krijgt 'Welkom in onze duisternis' 2,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
1
Reageer op deze recensie
