Die had ik niet aan zien komen..

Het verhaal lijkt ergens in het midden te beginnen waardoor ik aan het begin wat moeite had met het verhaal, maar al snel was het meer verbazing wat overheerste. Wat had een Eva in het verleden gedaan dat haar ouders hun negenentwintig jarige dochter zo in de greep hielden. Ze krijgt geen centimeter ruimte en alles moet verlopen volgens de regels van haar ouders. Je moet verder lezen en de bladzijdes volgen zich in rap tempo op.

Stille wateren is opgesplitst in het heden en het verleden. Het verleden speelt zich af in Amsterdam waar ze samenwoont met Annet. Het verleden en het heden wisselt elkaar snel af waardoor je maar langzaam erachter komt wat Sophie heeft gedaan. Pas laat in het verhaal kom je er achter wat er daadwerkelijk gebeurd is vroeger.

Ik kan mij voorstellen dat dit verhaal voor anderen wat langdradig is. Er wordt ruim de tijd genomen om de personages voor te stellen en je kennis met ze te laten maken. De een leer je onwijs goed kennen, zoals Sophie, en sommigen blijven wat op de achtergrond, maar de personages zijn stuk voor stuk geweldig uit gedacht. Zij maken het verhaal.

De spanning is door het hele verhaal goed te merken, maar het is geen nagelbijtende spanning. Eerder eentje die onder je huid kruipt en zich daar ongemerkt vastbijt. Het plot laat wat lang op zich wachten, maar is er wel eentje die echt helemaal de moeite waard is. Ik had deze absoluut niet aan zien komen en wanneer je in verbazing achterblijft krijg je van de auteurs nog even een trap na. Wat een einde!

Stille wateren is een ijzersterke, psychologische thriller waarbij de personages onwijs goed zijn uitgedacht en neergezet. Het verhaal gaat in je hoofd zitten en komt daar niet makkelijk meer uit.

Recensie verscheen eerder op https://www.maartjeleest.nl/