Kat Charlie heeft leuke humor, boek is erg eenvoudig

De Britse schrijfster Sheila Norton is in Nederland nog niet zo bekend, maar ze heeft in Engeland al diverse romans uitgebracht waarin dieren een grote rol spelen. Zo schreef ze recentelijk boeken over een dierenwinkel en over een dierenartsenpraktijk, maar haar debuut was een boek over een kat: Oliver: The Cat Who Saved Christmas (2015). Het is dan ook opvallend dat het vervolgdeel: Charlie, the cat who saved a live (2016) nu als eerste is vertaald naar het Nederlands door Anna Livestro.

Charlie is een kleine cyperse kat en woont bij zijn mensen Julian, Laura en mensenkittens Caroline en Jessica. Het boek is het verhaal van een avontuur dat hij heeft beleefd en hij vertelt het in delen aan zijn poezenvrienden. Alles wat hij als poes heeft meegemaakt en heeft gehoord is vanuit zijn perspectief beschreven.

Charlie’s mensen gaan een maand op vakantie naar Muddington-on-sea, maar niemand heeft er werkelijk zin in. Laura is gesloopt vanwege slaapgebrek, kleine baby Jessica huilt veel en slaapt nog niet door, Julian zelf wil alleen in de weekenden komen want hij moet werken en Caroline (11 jaar) is constant moe en verveelt zich enorm zonder haar vriendinnen. Ook Charlie ziet de vakantie niet zitten, want hij denk dat hij naar een dierenhotel moet. Als blijkt dat hij mee mag is het ineens een stuk leuker.

In Muddington-on-sea loopt het niet zo lekker bij de mensen, het botst tussen Lauren en Caroline, want alles draait om baby Jessica en het plaatsje zelf wordt geterroriseerd door agressieve meeuwen. Om het voor Carloline wat leuker te maken, mag haar vriendin komen logeren. Dan bedenken die twee een plan om weg te lopen en Charlie loopt ze ongemerkt achterna. Dat de meiden niet echt goed over hun actie hebben nagedacht blijkt al snel en Caroline krijgt een ongeluk. Gelukkig weet Charlie hulp te regelen, maar blijft vervolgens alleen achter en verdwaald. Hij komt terecht in een wilde kattenbende en dan begint zijn avontuur pas echt.

Het verhaal van Charlie is een tweede deel en er worden diverse verwijzingen gemaakt naar een voorgaand deel wat niet is vertaald. Dat is best verwarrend, want het zijn best essentiële dingen die nu pas laat duidelijk worden over buurkat Oliver, Charlies vader en over de ziekte van Caroline.

Het boek is nogal eenvoudig geschreven, het is meer een kinderboek dan een verhaal voor volwassenen. Dat komt mede doordat we meekijken vanuit Charlie en naar zijn avonturen luisteren als hij die vertelt. Als lezer hebben we wel meer informatie nodig om de achtergronden te begrijpen en daarom krijgen we veel dialogen van mensen voorgeschoteld die Charlie feilloos weet te herhalen, maar die nogal onnatuurlijk overkomen omdat er zoveel in moet worden uitgelegd.

Er zitten wel grappige dingen in die ontstaan door de onschuld en de naïviteit van het jonge katje. Omschrijvingen als ‘mensenkitten’ en mensen die elkaars ‘pootje’ vasthouden zorgen wel voor een glimlach af en toe. Maar helaas zitten er ook storende factoren in het boek. Zo krijgen de katten de hele tijd melk, iets wat katten helemaal niet mogen hebben (ze kunnen lactose niet afbreken) en wordt een vrouwtjeskat die wel zin heeft in een mannetje ‘loops’ genoemd i.p.v. ‘krols’ (vertalingsfoutje). Ook de mensenpersonages blijven erg oppervlakkig door de wijze van schrijven. Daarbij komt Caroline af en toe over alsof ze 8 is i.p.v. 11, om daarna ineens wel weer bij haar leeftijd passende acties te hebben. Wat ook een vreemde keus is, is de foto op de cover van een jonge rood katje. Charlie is namelijk grijs cypers.

Het verhaal loopt niet zoals verwacht. Door de titel en de samenvatting wordt je als lezer op het verkeerde been gezet, want het grootste deel gaat over Charlie en zijn tijd bij de zwerfkatten. Charlie blijkt wel een hele stoere kat te zijn en de wisselwerking tussen hem als brave goed opgevoede huiskat en de zwervers is wel heel erg leuk. Ook hier hoort hij weer dingen, (hij verstaat ‘mens’) en weet zo de katten en de mensen van Muddington te helpen in de strijd tegen de meeuwen. Pas aan het einde wordt de titel verklaard.

Het is boek met minnen en plussen. Charlie is een schattig katje en heeft een hoop humor die voortkomt uit zijn naïviteit en zijn gedachtes doen het heel goed in het boek. Zijn avontuur is ook leuk om te volgen, zeker zijn tijd bij de zwerfkattenbende. De mensen in het boek komen niet goed tot hun recht, wat te verklaren die doordat alles vanuit Charlie wordt verteld. Het is daardoor nogal eenvoudig en eendimensionaal. Het verhaal zelf is flinterdun. Het is dan ook erg moeilijk om dit boek een beoordeling te geven, twee sterren zijn net te weinig, maar echt voldoende is het ook niet. Ik blijf hangen op twee en half. Vanwege Charlie’s humor rond ik het toch maar af naar drie sterren.

Voor Charlie loopt alles gelukkig goed af en daarmee is het echt een feelgoodboek, maar het is erg eenvoudig. Kattenliefhebbers zullen een hoop herkennen in de gedachten van Charlie. Als kinderboek en met name als voorleesboek is het zeer geschikt maar als roman schiet het helaas tekort.