Lezersrecensie
Fijne en positieve roman om te lezen
De Amerikaanse Marie Bostwick is een bestsellerauteur van hedendaagse en historische romans. Ze heeft al meer dan twintig titels op haar naam, waarvan er diverse zijn vertaald. De boekenclub voor dwarse huisvrouwen is de eerste roman die een Nederlandse vertaling heeft gekregen. De vertaling is van Daniëlle Visser .
Vier vrouwen: Margareth, Viv, Bitsy en Charlotte, wonen in Concordia, een keurige buitenwijk van Washington. Ze zijn getrouwd, hebben een mooi, nieuw huis, maar zijn niet geheel tevreden. Het is Margareth die de aanzet vormt voor een fysieke leesclub, waaruit een hechte vriendschap ontstaat. Het eerste boek dat ze bespreken, The feminine mystique van Betty Friedan, maakt iets in hen los waardoor ze inzien dat het leven ook anders kan zijn. Door de vriendschap en de steun die ze elkaar geven, maken ze keuzes en zetten ze stappen die ze alleen nooit hadden durven doen.
De auteur weet de sfeer van de tijd waarin het speelt goed te vangen. Je ziet het terug in de manier waarop de mensen met elkaar omgaan in een bepaald verwachtingspatroon. Het spreekt uit elke scène en ieder gesprek. De schrijfster weet daarbij haar personages goed te beschrijven. Door de wisseling van perspectief tussen de vier vriendinnen en hun levens, wordt zichtbaar welke verschillen er zijn in dynamiek van gezin en huishouden. Het geeft zo een realistisch beeld van het leven in een buitenwijk van een grote stad in Amerika in de jaren zestig van de vorige eeuw. Door het beschrijven van gebruiken, kleding en omgeving is het plaatje compleet en goed te visualiseren.
Zeker met de kennis van nu is de bekrompenheid van die naoorlogse tijd te voelen. De ongelijkheid tussen man en vrouw is duidelijk aanwezig: Het niet mogen openen van een bankrekening zonder handtekening van de man, ook al gaat het om eigen verdiend geld, het niet mogen gebruiken van anticonceptie binnen het huwelijk en het feit dat de man hoort te werken terwijl de vrouw thuis moeten zijn voor het huishouden en de kinderen, was toen gewoon. Niet zo gek dat de vrouwen ontevreden zijn, voelen dat er iets ontbreekt en dat ze verandering willen. Wat precies kunnen ze niet benoemen, maar dankzij de leesclub en de gesprekken die ze hebben (na aanleiding van de boeken) durven ze nieuwe uitdagingen aan te gaan en zetten ze gebeurtenissen in gang die eerder onvoorstelbaar leken.
De vier vriendinnen ontwikkelen zich dan ook gedurende het verhaal. Het gaat met vallen en opstaan, maar ze zijn er voor elkaar als het goed gaat en ook als het mis gaat. Margareth wordt schrijfster, maar heeft te maken met een mannelijke redacteur met strikte regels. Charlotte zit in een liefdeloos huwelijk en staat onder druk van haar familie en Bitsy heeft haar dromen opzij gezet voor haar man. Alleen Viv heeft de ruimte om keuzes te maken, maar zwanger van haar zevende kind is het uitvoeren ervan niet eenvoudig. Het is mooi om te zien hoe de vriendinnen elkaar steunen en versterken in de keuzes die ze maken. En sterk staaltje girlpower.
De mannen komen er minder goed vanaf in het boek, omdat zij nog leven volgens de heersende conventies en niet van plan zijn om hun posities op te geven ten gunste van de vrouw. Gelukkig zijn er hier ook uitzonderingen in het verhaal die wel meebewegen en ambities van de vrouwen willen steunen.
.
De boekenclub voor dwarse huisvrouwen is een roman die met een scherp oog het leven van vrouwen in Amerika in de jaren ‘60 weergeeft. De kentering die plaatsvindt als de vrouw begint op te komen voor een eigen leven en niet meer alleen onder de macht van de man wil zitten is een belangrijk thema. Dat het voor deze personages goed uitpakt is misschien niet geheel representatief voor alle vrouwen, maar als een fictief verhaal is het prettig en positief om te lezen.
Vier vrouwen: Margareth, Viv, Bitsy en Charlotte, wonen in Concordia, een keurige buitenwijk van Washington. Ze zijn getrouwd, hebben een mooi, nieuw huis, maar zijn niet geheel tevreden. Het is Margareth die de aanzet vormt voor een fysieke leesclub, waaruit een hechte vriendschap ontstaat. Het eerste boek dat ze bespreken, The feminine mystique van Betty Friedan, maakt iets in hen los waardoor ze inzien dat het leven ook anders kan zijn. Door de vriendschap en de steun die ze elkaar geven, maken ze keuzes en zetten ze stappen die ze alleen nooit hadden durven doen.
De auteur weet de sfeer van de tijd waarin het speelt goed te vangen. Je ziet het terug in de manier waarop de mensen met elkaar omgaan in een bepaald verwachtingspatroon. Het spreekt uit elke scène en ieder gesprek. De schrijfster weet daarbij haar personages goed te beschrijven. Door de wisseling van perspectief tussen de vier vriendinnen en hun levens, wordt zichtbaar welke verschillen er zijn in dynamiek van gezin en huishouden. Het geeft zo een realistisch beeld van het leven in een buitenwijk van een grote stad in Amerika in de jaren zestig van de vorige eeuw. Door het beschrijven van gebruiken, kleding en omgeving is het plaatje compleet en goed te visualiseren.
Zeker met de kennis van nu is de bekrompenheid van die naoorlogse tijd te voelen. De ongelijkheid tussen man en vrouw is duidelijk aanwezig: Het niet mogen openen van een bankrekening zonder handtekening van de man, ook al gaat het om eigen verdiend geld, het niet mogen gebruiken van anticonceptie binnen het huwelijk en het feit dat de man hoort te werken terwijl de vrouw thuis moeten zijn voor het huishouden en de kinderen, was toen gewoon. Niet zo gek dat de vrouwen ontevreden zijn, voelen dat er iets ontbreekt en dat ze verandering willen. Wat precies kunnen ze niet benoemen, maar dankzij de leesclub en de gesprekken die ze hebben (na aanleiding van de boeken) durven ze nieuwe uitdagingen aan te gaan en zetten ze gebeurtenissen in gang die eerder onvoorstelbaar leken.
De vier vriendinnen ontwikkelen zich dan ook gedurende het verhaal. Het gaat met vallen en opstaan, maar ze zijn er voor elkaar als het goed gaat en ook als het mis gaat. Margareth wordt schrijfster, maar heeft te maken met een mannelijke redacteur met strikte regels. Charlotte zit in een liefdeloos huwelijk en staat onder druk van haar familie en Bitsy heeft haar dromen opzij gezet voor haar man. Alleen Viv heeft de ruimte om keuzes te maken, maar zwanger van haar zevende kind is het uitvoeren ervan niet eenvoudig. Het is mooi om te zien hoe de vriendinnen elkaar steunen en versterken in de keuzes die ze maken. En sterk staaltje girlpower.
De mannen komen er minder goed vanaf in het boek, omdat zij nog leven volgens de heersende conventies en niet van plan zijn om hun posities op te geven ten gunste van de vrouw. Gelukkig zijn er hier ook uitzonderingen in het verhaal die wel meebewegen en ambities van de vrouwen willen steunen.
.
De boekenclub voor dwarse huisvrouwen is een roman die met een scherp oog het leven van vrouwen in Amerika in de jaren ‘60 weergeeft. De kentering die plaatsvindt als de vrouw begint op te komen voor een eigen leven en niet meer alleen onder de macht van de man wil zitten is een belangrijk thema. Dat het voor deze personages goed uitpakt is misschien niet geheel representatief voor alle vrouwen, maar als een fictief verhaal is het prettig en positief om te lezen.
1
Reageer op deze recensie
