Origineel vertelperspectief

‘Gedoe’ van Gijs Muller is een van de titels van uitgeverij Vogelvrij. Deze uitgeverij wil graag het lezen bevorderen door het uitgeven van boeken die in ongeveer anderhalf uur zijn uit te lezen en die de opbouw hebben van een speelfilm.

We maken in het begin kennis met de heren Maas en Onno die elkaar in een café leren kennen als hun wederzijdse afspraken niet komen opdagen. Ze kunnen het direct goed met elkaar vinden. Onno is homoseksueel en valt zeker voor de mooie Maas, maar die moet er niets van hebben. Toch ontstaat er een vriendschap. Maas leert de kunstenares Pam kennen en valt als een blok voor deze zelfstandige dame. Pam tolereert Maas en geeft hem veel toe, en trouwt met hem. Volledige liefde kan ze niet geven, want zij is verliefd om Onno. Dan is er nog Carol, de beste vriendin van Pam. Ze wil een kind, maar hoeft niet perse een man, maar Maas en Onno zijn wel beide bereid haar te helpen.

De gekozen titel van dit boek is goed gekozen, want het verhaal draait zeker om een hoop gedoe. Er zijn vier hoofpersonen die om elkaar heen draaien en een hoop ‘gedoe’ veroorzaken. Onderlinge verhoudingen wisselen continue en onmogelijke relaties komen eruit voort.

Bijzonder aan dit boek is het vertelperspectief. Want het zijn niet de personages die het verhaal vertellen, maar dingen die toevallig in de buurt zijn. Als alwetende verteller zijn ze een tikje arrogant, maar het werkt wel. Een lantaarnpaal, een koffiezetapparaat en een spermacel zijn maar enkele voorbeelden van vertellers in dit verhaal. Origineel is het zeker en in het begin verrassend, maar halverwege ontstaat er ook een lichte irritatie als er weer een andere alwetende verteller begint.

Gedoe is een origineel boekje met een leuk verhaal, wat zich goed zou lenen als een scenario voor een Nederlandse film. Al lezende zie je de scenes voor je en kan je je goed inleven in de chaos die ontstaat door het handelen van deze mensen.