Niets is normaal

Het romandebuut van Roos Vlogman, 1992, winnaar van Write Now! in 2016 en geselecteerd voor het Slow Writing Lab, het talentontwikkelingstraject van het Nederlands Letterenfonds.

Raaf is een boekje van 146 pagina’s en leest bijzonder gemakkelijk weg. Soms een beetje te gemakkelijk waardoor het gevaar bestaat dat je te snel leest en mooie zinnen niet voldoende tot hun recht komen.

Raaf is een puber van ongeveer 15 jaar, enig kind, die samenwoont met zijn moeder en hun hond Frederik. De vader van Raaf komt in het verhaal niet voor.

De relatie tussen Raaf en zijn moeder staat centraal; heel sporadisch komt er een personage voorbij maar deze worden niet tot in detail uitgewerkt, het blijven passanten. Wij komen niets te weten of er naaste familie is, of de moeder van Raaf werkt, hoe Raaf het op school doet, wat zijn ambities en toekomstdromen zijn; het zijn losse fragmenten uit hun leven in het hier en nu.

Het verhaal bestaat uit op zichzelf staande gebeurtenissen die samen een goed beeld geven van het leven van Raaf en zijn moeder; een leven dat op zijn zachtst gezegd, nogal bizar en buitensporig is. Niets is normaal in het leven van moeder. Moeder is continu op zoek naar liefde en heeft af en toe een korte affaire, maar is niet in staat liefde te geven aan haar zoon. Zij leeft haar leven of Raaf er niet is, houdt totaal geen rekening met hem en vernedert hem af en toe tot op het bot. Ze daagt Raaf uit op een onvolwassen en ziekelijke manier.

“Ik doe wel vaker alsof de dingen die ze doet normaal zijn.”

De eenzaamheid en onmacht van Raaf spatten van de pagina’s af en als lezer heb je continu met hem te doen; het is een jongen die je in je hart sluit, die je het liefste zou willen helpen, weg uit het beklemmende en verstikkende leven dat hij met zijn moeder leeft.

De roman is geschreven in een beeldende stijl, met mooi taalgebruik en af en toe poëtische zinnen. Een volgende roman van Roos Vlogman zal ik zeker gaan lezen.