De tocht

Dit boek heb ik mogen lezen voor de lezersjury van de Hebban Debuutprijs 2022. En wat een prachtig boek! Uitstekend geschreven, goed uitgewerkte karakters, beeldend beschreven. Van begin tot einde een boeiend en ontroerend maar ook beklemmend verhaal. De intrigerende eerste alinea zet direct de toon en zorgt ervoor dat je door wilt lezen.

We volgen Koen, 13 jaar, en zijn ouders, die een zeer geïsoleerd leven leiden in het Waddengebied. Geen gemakkelijk leven maar samen vormen ze een front, ze hebben niemand nodig. Koen is eenzelvig en heeft een grote liefde voor de natuur en de dieren in het Waddengebied. Een liefde die door zijn ouders niet altijd even goed wordt begrepen.

De moeder van Koen heeft ernstige psychische problemen en heeft schema’s en hulp van haar man en zoon nodig om te kunnen overleven. Volkomen onverwacht raakt moeder in verwachting en wordt er een zusje geboren, Aukje.

Aukje wordt geboren met een ernstige chromosoomafwijking en heeft geen goede prognose. Zij zal waarschijnlijk nooit een verjaardag vieren. Vader kan hier moeilijk mee omgaan en sluit zich af en moeder kan de zorg voor een ziek meisje, dat leeft op sondevoeding absoluut niet aan, zij kan amper voor zichzelf noch haar gezin zorgen. Koen ontfermt zich over zijn kleine zusje en doet alles voor haar. Hij is, jong als hij zelf is, vader en moeder tegelijk en dat wordt met zoveel liefde beschreven. Uiteraard gaat er hier en daar weleens iets mis maar dat vergeef je hem direct.

Het boek is verdeeld in ‘gewone’ hoofdstukken, waarin we Koen, Aukje en hun ouders volgen in het dagelijks leven en hoofdstukken ‘de tocht’, de bijzondere missie van Koen die tot in detail wordt beschreven.

“We moesten ons op het ergste voorbereiden, maar we wisten geen van allen wat het ergste was. Bij ons wist je dat nooit.”

• Het boek is buitengewoon goed geschreven, de karakters zijn goed uitgewerkt. Mooi taalgebruik zonder gekunsteld over te komen, geen mooi schrijven om het mooi schrijven. Echt een heel knap debuut zonder valse sentimenten.
• Het Waddengebied komt heel mooi naar voren, de eenzaamheid van het achteraf wonen maar ook de veelzijdigheid van de flora en fauna.
• De hoofdstukken die elkaar afwisselen zijn heel goed neergezet, je verdwaalt nergens in het verhaal en het boek blijft boeien vanaf de eerste tot de laatste pagina.