Stof tot nadenken

Ik had het boek gepreorderd, omdat het onderwerp me wel aansprak. Over de titel: in dit boek vallen de mensen niet uitdrukkelijk dood omdat ze geen water hebben, maar de prijs die hiervoor betaald moest worden ...
Het verhaal gaat over Nimue, een meisje dat haar achttiende verjaardag viert. Op het eerste zicht lijkt dat niet zo bijzonder. Voor velen is dat de drempel naar meerderjarigheid. Voor de hoofdrolspeelster is het letterlijk het uur van de waarheid.
Voor meisjes in de kolonie Atlantis, ergens in de toekomst, na de Grote Wateroorlog, die de wereldbevolking heeft gehalveerd, is dit het moment waarop ze een examen moeten afleggen om te bewijzen of ze deel kunnen uitmaken van deze samenleving, die erop gebaseerd is om leefbaar met water om te gaan.
Waarom alleen meisjes? Wat gebeurd er met wie zakt?
Ik kan enkel zeggen dat meisjes die niet slagen voor het examen nooit meer naar hun families terugkeren.
Om geen spoilers te geven, stop ik hier met de inhoud van het verhaal.
Maar ik kan enkel zeggen dat dit weer zo een boek is dat ik niet kon wegleggen, eens ik erin begon. Het leest vlot. Dat is een meenemer, want ik raad aan om eraan te beginnen als je tijd hebt.
Dit boek gaat over meer dan alleen water. Het gaat over machtstructeren en over hoe vrijheid relatief is. Het is een dystopisch verhaal dat tot nadenken stemt. Blijkbaar hebben veel mensen twee gezichten en weet je nooit wie je kan vertrouwen.
Als lezer werd ik meteen gegrepen en zat ik er middenin. Ik wilde uit de hel en bleef doorgaat tot ...
Wel, ik zou zeggen: beste mensen, lees het zelf.
Van mij krijgt dit boek de volle 5 sterren, omdat het me mijn hele zondag in beslag heeft genomen.