Ontvoerd op een piratenschip

Dit was zo een voorbeeld van een boek dat de louter op de cover niet aantrok, maar dankzij de Facebook groep Boeken toer, lezen en recenseren van boeken van onbekende schrijvers, trok het wel mijn aandacht.
Wie me zo een beetje kent: historische fictie, piraten ... Jep, je hebt me aan boord.
Aan de cover van dit boek, oordeelde ik eerst dat het een regency novel was, wat momenteel ook populair is. Oef, ik kreeg dus geen Bridgerton, waar ik even voor vreesde.
Het verhaal van Fyecke, die als wees achterblijft als haar ouders sterven en moet overleven op de goodwill van de parochianen van haar overleden vader, die een preker was, neemt een enorm drastisch wending als haar dood gewaande broer haar midden in de nacht komt meenemen naar zijn huis.
Wat hij niet verteld, is dat ze op een schip moet, meer bepaald een piratenschip..
Als ik toch even zaagmie moet spelen, vond ik dat bepaalde stukken mogelijk iets sneller to the point en minder herhalend mochten worden geschreven.
Ik was in oorsprong overrompeld door het verhaal dat inderdaad goed is, maar ik vond dat de opbouw en het perspectief anders konden. Persoonlijk vond ik me als lezer soms wat in slaap gewiegd om dan abrupt gewekt te worden door een drastische plotwending, die je helemaal niet ziet aankomen. Door het eenzijdige perspectief door altijd over Feycke's schouder te kijken, werd ik als lezer af en toe wat overrompeld.
Ik blijf met vragen achter. Het was mogelijk de bedoeling van de auteur om een boek neer te zetten dat zo grimmig is als de zee: het ene moment windstil, het andere een orkaan.
De lezer een rustpauze geven is in orde, maar ik heb hier soms bladzijden parallel gelezen om het vooruit te laten gaan. Naar mijn gevoel was het iets teveel rust van het goede. Dan werd ik plots overrompeld. Dat mocht ook minder bruut naar mijn gevoel.
Het wisselende tempo en de wat drastische plotwendingen maakten het boek voor mij toch iets minder geslaagd, al blijf ik erbij dat ik het een geweldig verhaal vinden.