Een verbindend verwonderboek

In ‘Wat ik allemaal zou kunnen zeggen’ is elk verhaal eigenlijk een cadeautje. En laat dat dan ook meteen mijn favoriete verhaal en illustratie zijn in dit boek.

Het boek bevat verschillende verhalen die de oorsprong vinden in slechts één woord.
Je zou het ook kunnen zien als een titel, maar eigenlijk is het een beschrijving van dat woord.
Dat kan je al meteen gebruiken als een soort raadsel. Door de kop niet voor te lezen kunnen kinderen trachten om te achterhalen over wat het gaat. De verhalen triggeren al dus zou je denken dat het dat is, maar het tegendeel is waar.

Na de verhalen volgen er een aantal vragen die je kan stellen om er een gesprek over op gang te trekken. Ik vond het zelf zo leuk om erover na te denken dus ik kan me voorstellen dat als je de vragen met kinderen bespreekt je de gekste antwoorden zal krijgen.

Kinderen hebben een onbevooroordeelde blik op de wereld en van nature een verwonderde houding. Naarmate kinderen ouder worden verliezen ze vaak die verwondering maar door te filosoferen kan je die verwondering behouden of zelfs opnieuw activeren. Dat werkt ook voor volwassenen overigens.

Door dingen in vraag te stellen leren kinderen zelf een mening te vormen en te luisteren en respect te hebben voor de mening van een ander. Als je op regelmatige basis zelf nadenkt over dingen dan leer je je gedachten beter te verwoorden en kritisch te denken. Allemaal eigenschappen die persoonlijke groei ten goede komen.

Bij elk verhaal in het boek staat er ook een dilemma of een creatieve denkopdracht. Ook dit brengt weer conversatie op gang. Toen ik mijn 12-jarige bepaalde dingen vroeg ging ze meteen mee in het redeneren en probeerde me te overtuigen bekeken vanuit haar oogpunt.
Want ‘jezelf onzichtbaar maken’ is toch écht wel een superpower die boven alle andere staat. Maar andere dilemma’s zoals bijvoorbeeld ‘een dag lekker niksen of een drukke dag je favoriete hobby’s uitoefenen’ zorgde voor wat meer kopbrekens. Want beide dingen zijn leuk natuurlijk. Heerlijk om de argumenten voor en tegen te horen en deze ook in vraag te stellen. Want redeneren is natuurlijk steeds alles in vraag stellen zodat je weloverwogen je besluit kan vormen.

Als je denkt dat het daar dan ophoudt, dan heb je het mis. Dit boek gat nog een stapje verder want ook elk verhaal bevat een doe-opdracht. Dat is soms een creatieve opdracht waarbij je iets mag tekenen of opschrijven maar kan evenzeer een fysieke doe-opdracht zijn waar je moet trachten op één been te staan of geluiden proberen te herkennen.

Het is een heel breed opgevat verwonderboek dat op veel manieren bruikbaar is.
Ik hoop ook dat dit boek in heel veel klassen gebruikt zal worden want het geeft handvaten aan leerkrachten om op een fijne en zinvolle manier over de dingen des levens te praten.

Je moet geen opleiding filosofie gevolgd hebben, gewoon een portie goesting en gezelligheid om met dit boek aan de slag te gaan. Wedden dat de kinderen het ontzettend leuk zullen vinden? Filosferen is ook verbinden en is dat niet iets waar heel veel nood aan is?

Een greep uit vragen en creatieve denk- en doe oefeningen:

• Bedenk een app waar mensen gelukkig van worden
• Wie bepaalt wat mooi is?
• Zou het leven makkelijker zijn zonder keuzes?
• Kun je gelukkig zijn met niets?
• Kunnen kinderen de wereld veranderen?
• Bedenk 12 dingen die het leven de moeite waard maken.
• Kies zelf wat je nu wil doen

Los van alle tekst wil ik ook nog even complimenten uitdelen voor de illustraties van Eva Neirynck want die zijn ook echt out-of-the-box leuk!