Twee vrouwen met een gemeenschappelijk geheim

De positieve punten van dit boek waren voor mij:

• Enkele originele wendingen
• Vlotte schrijfstijl

Voor mij waren er ook wat minpunten:

• Seksistische opvattingen van Brigadier Clements
• Moeilijk om begrip op te brengen voor het grote geheim van beide vrouwen
• Dader en motief waren vanaf het tweede deel erg voorspelbaar

Het eerste hoofdstuk laat je meteen kennismaken met Leigh wanneer ze reeds is opgesloten. Door flashbacks naar heel kort voor de verdwijning tot 10 jaar geleden krijg je het gevoel haar te kennen en kwam ze de eerste hoofdstukken sympathiek over. Ze heeft met Mark haar ideale echtgenoot gevonden, alleen spijtig dat hij haar niet ten volle steunt wanneer er discussie ontstaat tussen Leigh en de kinderen.

Na een tijdje komt Kai in beeld en leer je haar beter kennen. Deze hoofdstukken vond ik minder interessant, al was het wel meteen veel duidelijker dan bij Leigh dat zij iets te verbergen had. Wanneer Brigadier Clements de man van Kai heeft bezocht, volgt er een grote plottwist die ik totaal niet zag aankomen.

Daarna wordt het verhaal verteld vanuit verschillende perspectieven, wat een leuke afwisseling geeft. De auteur wil zo ook enkele dwaalsporen uitzetten en de indruk wekken dat er meerdere personages verdacht zijn. Echter werd het voor mij steeds duidelijker in welke richting er gezocht moest worden.

Zoals eerder aangegeven, waren de seksistische opvattingen van Brigadier Clements over mannen voor mij bij momenten erg storend of zelfs lachwekkend en vond ik haar, ondanks haar professionele kwaliteiten, niet zo'n aangenaam personage.

• "Misschien zijn gezonde, witte, rijke mannen juist zo gevaarlijk omdat ze alleen maar in zichzelf geïnteresseerd zijn. Vrouwen, mensen van kleur en armere mannen zijn nog steeds bezig om de wereld te begrijpen. Ze vragen zich nog steeds af waarom het leven zo onrechtvaardig is."
• "Maar zonder gewapende oorlogen in naam van vage koningen waardoor mannen het zwaard op de slagvelden konden trekken, resteerden er nu nog maar een paar andere uitlaatkleppen voor hun strijdlust en woede: videospelletjes, fascisme en vrouwenmishandeling."

Op zich een originele thriller met een fijne schrijfstijl. Ik vond het boek erg vlot lezen. Alleen jammer van het taalgebruik van het personage Clements en de voorspelbaarheid op het einde.