Mooi 2e deel.

Na 'De chocoladevilla' maken we een sprong in de tijd en zijn in 1926 aangekomen. De sporen van de Eerste Wereldoorlog zijn nog merkbaar maar iedereen kijkt met vertrouwen de toekomst tegemoet. In Stuttgart hebben Victor en Judith hun zaken goed op orde. Hun verhaal hebben we kunnen lezen in het eerste deel. Ze zijn gelukkig getrouwd,  hebben een zoon en een dochter, en de chocoladefabriek doet goede zaken. De muzikale chocolade-automaten zijn beroemd, dat was een gedurfde maar gouden greep destijds. Judith heeft haar handen vol aan de fabriek maar ook aan dochter Victoria, een charmante verschijning die gewend is haar zin te krijgen. Net als haar moeder heeft Vicky duidelijk een grote liefde voor de chocoladefabriek en is er dan ook vaak te vinden.

De twintigjarige Serafina verruilt na het overlijden van haar vader Berlijn voor Stuttgart. Ze trekt in bij haar veel oudere broer Victor en zijn gezin. Dit alles op nadrukkelijke wens van hun vader. Serafina is nieuwsgierig naar de veranderingen van deze tijd. Vooral de opkomst van theater, muziek en het nachtleven spreekt haar enorm aan. Na de spontane kennismaking met de extravagante Lilou kan ze niet wachten haar vleugels te spreiden. Onder begeleiding van Karl, die nauw samenwerkt met Victor en Judith, zet ze de eerste stappen in het uitgaansleven. Het is al snel duidelijk dat hij bijzonder onder de indruk is van de mooie, onbevreesde Serafina. Maar hij is niet de enige en dat zorgt binnen afzienbare tijd voor de nodige spanning. Helaas is dat niet de enige uitdaging waarmee de familie te maken krijgt.

'Gouden jaren' heeft me verrast! Totaal onverwacht zijn Victor en Judith naar de achtergrond verdwenen, eerlijk gezegd best jammer, en neemt de jongere generatie de hoofdrol over. Dit verhaal gaat vooral over Serafina, Anton en Karl maar ook vriendin Mathilda. Er is vanaf het prille begin óók een sluimerende bedreiging aanwezig die voor problemen gaat zorgen, dat kan niet anders. Anton en Karl hebben, net als toen ze jonger waren, nog steeds de neiging elkaar te beconcurreren en af te troeven, en dat zorgt voor het nodige vuurwerk.
Het is mooi om te lezen hoe de auteur al die verhaallijnen subtiel samen laat komen en tóch een belangrijke gebeurtenis, waarvoor de basis is gelegd in 'De chocoladevilla', de ruimte geeft in dit boek.

Maria Nicolai heeft zich met dit tweede deel stevig in boekenland gesetteld, dat kan niet anders. Ze schrijft niet alleen prachtige historische romans maar neemt je tot in detail mee terug in de tijd. Haar personages komen volledig tot leven in het prachtige Duitsland van weleer. Het is fijn om te lezen vanuit wisselende perspectieven en zo meer binding met iedereen te krijgen. De sfeer is haast tastbaar en je waant je oprecht ter plaatse. Alsof je met een tijdmachine reist.
Ik ben heel benieuwd waar zij nog meer mee gaat komen in de toekomst. De volgende generatie Rothmanns staat al klaar!

Doordat ik wel even diep in m'n geheugen moest graven om bepaalde personages en gebeurtenissen weer voor de geest te halen duurde het wat langer eer ik in het verhaal zat. Waarschijnlijk speelde het ook mee dat de auteur alles met naam en toenaam beschrijft, iets wat voor mij niet had gehoeven. 
Gelukkig stelde deze heerlijke dikkerd me qua verhaal verder niet teleur en heeft het zich na 'De chocoladevilla' mooi ontwikkeld. Ik kan enorm genieten van dit soort boeken. Liefhebbers van Anne Jacobs,  Corina Bomann, Marie Lamballe zullen ook hier enorm van smullen.

Laat deel drie maar komen! Vier sterren voor 'Gouden jaren'.