Moeilijk gaat ook

Cover: Spreekt tot verbeelding.

Schrijfstijl: Vlot! Nooit zou je vermoeden dat Nederlands niet de moedertaal van de auteur is, op heel af en toe een verkeerd gebruikt lidwoord na,maar dat maakte het eigenlijk heel authentiek. Petje af!

Verhaal: Voor een groot deel herkenbaar omdat ik zelf ook het stickertje HSP kreeg opgeplakt. Bepaalde dingen kan ik me dus levendig voorstellen. Wat het bos voor Emma is, is de zee voor mij. Ik voelde me al vanaf het begin een "verwante ziel" en ja, ook ik hoor en zie weleens dingen die anderen ontgaan. Het lot van een HSP...

Het verhaal van Emma sprak mij wel aan. Haar dapperheid, haar wil om iets van haar leven te maken, haar manier van opvoeden, de band met haar kinderen...
Het gevecht om haar geluk in handen te houden... het raakte me. Je kan niet anders dan bewondering opbrengen voor deze dappere vrouw.
Soms was het allemaal een beetje chaotisch, liepen de feiten door elkaar. Het verhaal is niet chronologisch geschreven dus dat was aanpassen. Toch was het goed te volgen al is het geen boek dat je zomaar even ter hand neemt, en paar hoofdstukken leest , weglegt en na een paar dagen verder leest. Je moet er echt wel "bijblijven" om te kunnen volgen.
Uit de grond van mijn hart hoop ik dat Emma het geluk uiteindelijk heeft gevonden. Dat verdient ze.
Af en toe kwam ik een paar typo's tegen en hier en daar een dubbel woord (vergeten weg te halen) Op zich vond ik dat niet erg, op de één of andere manier hoorde zelfs dát bij het verhaal. En geef toe, een foutloos boek bestaat niet. Het is en blijft mensenwerk!

Besluit: Een aanrader voor iedereen die zich graag aan "eens iets anders" waagt.

Liefs
Patsi