Aangrijpende en belangrijke geschiedenis van de familie Safran Foer

Esther Safran Foer begon aan een schier onmogelijke opgave om de verloren geschiedenis van haar familie in Oekraïne terug te vinden.
Dat doet ze met een ongelofelijke toewijding, en met succes. De geschiedenis van de Joden in Oekraïne wordt aan de hand van dit hele persoonlijke verhaal plotseling levend. Daarbij wordt evenwel ook duidelijk hoezeer het Joodse leven daar -op gruwelijke wijze- werd vernietigd. Het vergt moed om dat onder ogen te zien, en de doden, van wie er velen onzichtbaar zijn, een naam te geven en een plaats in de dorpen, waarvan soms niet meer over is dan een met onkruid overwoekerde vlakte.
De auteur doet aan het slot ook noodzakelijk onderzoek ter plaatse en vind de eerder ontbrekende informatie over haar vader en grootouders, en over haar halfzusje, die samen met de eerste vrouw van haar vader, door de nazi's werd vermoord. Dat is bitter, maar ze heeft haar tenslotte, en met met haar eigen naam, toch nog kunnen vinden. Het boek is ongelofelijk informatief, en dat maakt het soms lastig greep te houden op de belangrijke lijnen en verbanden. Wat mij betreft verdient het een nieuwe druk, maar dan met veel meer illustraties en misschien ook goede kaarten om die onzichtbaar geworden wereld weer zichtbaar te maken.