Berlijn in het interbellum

Volker Kutscher schrijft als een dieseltrein, langzaam op gang, maar eenmaal in beweging, niet meer te stoppen. Geleidelijk worden in dit boek alle personen steeds helderder, alsof ze eerst nog in een soort mist ronddwaalden. En, zeker ook de hoofdpersoon wordt een sympathieke persoonlijkheid, die je gunt, dat hij eer naar werk krijgt.
De stad en de bureaucratie bij de overheid leveren een mooi spanningsveld op, en ik zou willen, dat de straten en stations die zoveel genoemd worden ook op een kaartje terug te vinden zouden zijn. Nog mooier, als er inderdaad historisch juist materiaal in verwerkt is, en dat geloof ik zeker, dan zou ik ook de filmtheaters willen zien, die alle de omslag van stomme film naar film met geluid moesten maken, en waarvan er meerdere dat niet gelukt is. Het boek is wat dik, dus volhouden en je moeite wordt beloond.