Dr. v.

Dorrestein overleed reeds in 2018, pas 64 jaar oud. Zij heeft heel wat geschreven, ik was lezing van haar werk gestopt omdat ik de feministische tendens bijna per werk sterker begon te proeven. Denk niet dat ik wat tegen feministische literatuur heb, maar natuurlijk mag ik dan zelf bepalen of ik die wil lezen…. En in dit geval had ik ervoor gekozen dit niet meer te doen. Zoals ik bijvoorbeeld ook de boeken van Lucinda Riley of van Esther Verhoef niet lees, hoewel ik daar andere redenen voor heb. Maar ik mag dat zelf bepalen… toch? Goed, dit boek van Dorrestein dan toch weer aangevat (lees: uit de kringloop meegenomen) en met veel plezier gelezen. Zeker! Humoristisch maar zéér reëel verhaal over een hard werkende plantenkwekende dochter, echtgenoot en moeder (inderdaad, víér te vervullen rollen!) die nog in de overgang is ook; en dus gehinderd wordt door haar dr. v. (nee? Haar droge vagina natuurlijk!). Problemen: overgang, moeder raakt geestelijk de weg kwijt na beroerte, zoon start een seksleven tijdens een reis door Australië, dochter van 15 raakt geobsedeerd door dieren in het asiel en door de baas van dat opvanggebeuren. Gegevens genoeg om een bekwaam schrijver de mogelijkheid te geven hierover een zinnig, prettig, triest maar vrolijk boek te schrijven. En dat doet Renate Dorrestein hier, opvallend genoeg zónder feministische toespelingen…