Lezersrecensie
Een zoektocht naar je bestaan
In het boek Jij bent mijn begin gaat Haassie op zoek naar de lente. Hij rent over de heuvelruggen, door het rivierdal en door de bossen op naar het begin van de rivier. Met paginagrote zwart-witte linosnedes en korte stukjes tekst vertelt Octavie Wolters dit mooie, filosofische verhaal.
Haassie vraagt zich af waar de bomen vandaan komen, en de vogels en hijzelf? Dit vraagt hij aan zijn moeder. “‘Alles wat leeft komt uit de lente,’ zei moeder haas.” Dus gaat Haassie op zoek naar de lente. Volgens zijn vader ligt dat in het oosten, en de rivier zal hem de weg wijzen. Het wordt een reis door de seizoenen heen.
Octavie Wolters (1977) is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze studeerde Nederlandse taal- en letterkunde. In 2016 debuteerde Wolters met haar roman Voorland. Wolters maakt met name linosnedes. Dat heeft ze voor Jij bent mijn begin gedaan, maar al eerder deed ze dit ook voor Het lied van de spreeuw en Dit gaat nooit voorbij.
Als je het boek openslaat, zie je op de schutbladen meteen een heel mooie linosnede van een hert met haar jong. Dit is meteen een mooi begin voor wat je in de rest van het boek nog te wachten staat. In de lino’s zijn de dieren gedetailleerd afgebeeld, terwijl de natuur wat abstracter is weergegeven. Soms heb je wel het gevoel dat je het boek wat van je af moet houden om de linosnedes in hun geheel goed in je op te kunnen nemen, vooral omdat het boek niet klein is en de lino’s ook nog eens heel groot zijn afgebeeld.
Haassie wil weten waar alles vandaan komt, maar ook waar hijzelf vandaan komt. Dit denkt hij in de lente te kunnen vinden, in de oorsprong van de rivier. Iedereen kan er wat anders uithalen, maar naar mijn idee gaat Haassie als het ware terug naar zijn jeugd. Als Haassie zichzelf in de rivier ziet, ziet hij hoe hij is geworden. Als de rivier zich terugtrekt, voelt Haassie zich eenzaam. Maar als hij achterom kijkt, ziet hij het land waar hij vandaan komt en de rivier, die nooit echt weg is.
Jij bent mijn begin is als het ware een zoektocht naar de kern van je bestaan. Het gaat voor mijn gevoel over opgroeien, nadenken waar je vandaan komt en wat je tot nu toe hebt meegemaakt. Dat je af toe achterom moet kijken om te zien wat je tot nu toe hebt bereikt en wie je daarbij hebben geholpen om te komen waar je nu bent. Daarmee geeft Haassie de lezer een mooi inzicht en een warm gevoel mee.
Wat bijzonder is, is dat Haassie echt heeft bestaan. Dat vertelt Wolters aan het einde van het boek. Haassie is een zachtroze pluchen knuffelhaasje dat nog steeds op haar nachtkastje staat. Het is als het ware een aandenken aan haar jeugd, aan het begin van haar bestaan. Het geeft haar troost, vertrouwen, liefde en warmte.
Jij bent mijn begin is een boek waar iedereen weer iets anders uit kan halen. Lees het en ontdek wat jij van Haassie kunt leren.