Een vaag en vreemd verhaal

In Stofzuigen in het donker vertelt Jen Beagin het verhaal van zesentwintigjarige Mona. Mona is een schoonmaakster en is tevreden met dit beroep. In het verhaal ontmoet Mona verschillende mensen, zowel in haar dagelijks leven als tijdens haar werkzaamheden als schoonmaakster. Elk hoofdstuk draait om de relatie tussen Mona en een bepaald personage.

Oorspronkelijk bestond dit boek uit twee losse boeken, namelijk Doen alsof ik dood ben en Stofzuigen in het donker. In de Nederlandse vertaling zijn deze twee boeken samen uitgebracht onder de titel van het tweede boek. Dit vond ik wel een redelijk aparte keuze, omdat van deze twee boeken niet een doorlopend verhaal is gemaakt, terwijl dit wel op deze manier gepresenteerd werd.

Daarnaast vond ik het verhaal ook apart. Het voelde alsof drugs de normaalste zaak van de wereld was, waarbij Mona zich niet druk leek te maken om de gevolgen of de kwantiteit van haar drugsgebruik. De schrijfster zwakt dit in het verhaal niet af, maar lijkt het onder de alledaagse bezigheden te scharen. Ik kon me hierbij totaal niet inleven in het hoofdpersonage, waardoor het verhaal op mij overkwam als vreemd en raar. Dit had ik ook bij andere elementen van het verhaal, zoals het obsessieve schoonmaken van Mona of dat Mona zichzelf expres brandt.

Hierbij vond ik ook de opzet van het verhaal storend. In het begin van het verhaal is er geen inleiding, maar ontmoet Mona meteen een ander personage. Hierdoor wordt er geen spanning gecreëerd en blijft het verhaal doorkabbelen. Wanneer er tussen de regels door wordt gelezen, blijkt Mona eigenlijk een hele trieste jeugd gehad te hebben waardoor ze is geworden wie ze nu is. Dit zou misschien wel de reden kunnen zijn dat ze allerlei gekke gewoontes heeft, die voor haar niet raar zijn. Hierbij ziet Mona zelf wel in dat een slechte jeugd een grote invloed kan hebben op de rest van je leven.

Jen Beagin heeft als schrijfster zeker wel potentie. Haar schrijfstijl leest vlot en ondanks dat het verhaal mij totaal niet trok, las ik nog redelijk snel door dit boek heen. In de toekomst zou ik graag andere onderwerpen terug willen zien in haar romans.

Kortom dit boek vond ik geen aanrader. De achterliggende gedachte van het verhaal kan redelijk mooi zijn, als ik deze tenminste op de juiste manier heb geïnterpreteerd. Toch kon ik mij niet inleven in het hoofdpersonage en vond ik het boek totaal niet hilarisch.