Pijnlijk actueel

“Huis in brand” van Kamila Shamsie stond in 2017 op de longlist van de Booker Prize en won in 2018 de Women's Prize for Fiction.

“Het komt uit de Koran. La yukallifullahu nafsan ilia wus-ahaa. Allah belast de ziel niet met meer dan die kan verdragen.” (citaat)

“Huis in brand” is een belangrijk en krachtig boek. Een oprecht verhaal van twee families op ramkoers, gebaseerd op zeer reële hedendaagse uitdagingen.
De roman roept een reeks lastige vragen op over de kwestie van identiteit, de concessies die migranten (moeten) doen om zich te identificeren met de westerse samenleving en de spanningen die dit oplevert in de maatschappij en binnen families.
Een ander heikel en actueel discussiepunt die dit boek oproept is hoe ver de morele verantwoordelijkheid van een land gaat als hun onderdanen betrokken raken bij terroristische groeperingen. Laten we ze vallen of proberen we te begrijpen hoe iets heeft kunnen ontstaan?

De vertelstijl van Shamsie is prettig en toegankelijk en door wisseling van perspectief wordt het verhaal compleet doordat je als lezer meegenomen wordt in meerdere gedachten en overwegingen. Aanrader!

“Verdriet veranderde van vorm om zich naar jouw ogen te voegen, omhulde je als een tweede huid waar je na verloop van tijd aan wende en waarna je de draad weer oppakte. Verdriet was het pact dat God met de Engel des doods had gesloten, die een onoverbrugbare rivier eiste om de levenden en de doden te scheiden; verdriet was de brug die de doden toestond naar de levenden te zweven, hun voetstappen boven je hoofd, hun gelach om de hoek, hun gestalte in lichamen van vreemden die je op straat achternaliep in de hoop dat ze zich nooit omdraaiden. Verdriet was wat je de doden verschuldigd was voor het noodzakelijke vergrijp om zonder hen verder door te leven.” (citaat)