Chaotisch en rauw

“’Een mens is thuis op de plek waar zijn doden begraven liggen.’ Bij het staren naar het kort gemaaide gras rond haar graf besefte ik dat mijn enige dode me aan een land verbond dat zijn doden even hard verstootte als verslond. Dit was geen natie maar een vleesmolen.” (citaat)

‘Nacht in Caracas’ is de debuutroman van de Venezolaanse (nu wonend in Madrid) Karina Sainz Borgo.
‘Nacht in Caracas’ is een dun boek, maar vertelt een vol verhaal. Vanaf de eerste pagina word je als lezer meegezogen in het boek, als de hoofdpersoon bij het graf van haar moeder staat. Iedere volgende pagina geeft de lezer een klap in het gezicht doordat Sainz Borgo het gevoel van onveiligheid en angst dat wordt veroorzaakt door politieke instabiliteit en het bijkomende geweld, goed heeft weten over te brengen.
De Venezolanen zijn slechts nog bezig met overleven en wachten in elke denkbare rij. De rij voor de supermarkt of apotheek om hopelijk een kilo rijst of een verlopen antibioticum te kopen voor buitensporig hoge bedragen. De rij in het ziekenhuis totdat een bed vrijkomt. Die wachtrijen kunnen uren, soms dagen duren.
Aanvankelijk voelde dit boek chaotisch aan, maar deze chaos is een essentieel onderdeel van het verhaal. Het leven in Venezuela zoals hier afgebeeld is onvoorspelbaar, grillig en gevaarlijk.
‘Nacht in Caracas’ is een koude en rauwe roman, verstoken van enige positieve emotie. Elk spoor van vreugde, liefde en inspiratie voor het leven is van de pagina’s geschraapt, zoals dat al jarenlang bij de Venezolanen in het dagelijks leven gebeurt. Aanrader!

“Als kennis het aanpassen van je eigen onwetendheid is, dan kreeg ik die ochtend flink wat te verwerken....” (citaat)