Originele keuzes van vertelperspectief

Vanaf de eerste zin zat ik dankzij het gekozen vertelperspectief in het verhaal. Wat origineel bedacht van Gerda Blees om ieder hoofdstuk van vertelperspectief te veranderen en daarbij de keuze te maken om niet te kiezen voor menselijke personages. Zo wordt het eerste indrukwekkende hoofdstuk verteld vanuit het oogpunt van de nacht, maar ook andere perspectieven zijn interessant gekozen zoals de sapcentrifuge die hunkert naar aanraking en aandacht. En één van mijn favoriete hoofdstukken wordt vertelt vanuit dat van het ‘dagelijks brood’, dat zich afvraagt waarom het ineens zo'n slechte reputatie heeft bij veel mensen.

“Wie in alle rust wil sterven, zonder al te veel gedoe en drama, zal dat bij voorkeur doen in ons, de nacht, terwijl de aankomende nabestaanden slapen. Zo zien wij in dit land nachtelijks vele kanker-, hart- en longpatiënten en uitgeleefde oude mensen bijna ongemerkt hun laatste adem uitblazen.” (citaat)

De afwisseling van perspectieven werkt goed en lijkt volkomen logisch. De perspectieven worden tastbaar en hoe ongebruikelijk de vertelperspectieven ook zijn, als lezer kon ik mij goed in hen verplaatsen. Dankzij het kiezen voor de wat ongebruikelijke perspectieven, heeft Blees, naast het sombere verhaal, ook voldoende gebruik gemaakt van humor. Ik heb het boek met veel plezier gelezen.