Fout in én na de oorlog

Dittes positie in de klas is nooit heel prettig. Sterker nog: vaak krijgt Ditte het gevoel dat ook docenten haar benadelen. Reden genoeg dus om zich een beetje afzijdig te houden in de klas. Totdat in het examenjaar van de ULO Rivka in haar klas komt. Samen maken ze een opdracht voor geschiedenis, over de Tweede Wereldoorlog, die op dat moment een kleine 16 jaar geleden is afgelopen.
Daar waar Ditte wél weet dat haar vader niet meer leeft, door de oorlog, maar verder niet zo veel, weet Rivka veel meer: zij is gered uit de Hollandse Schouwburg en woont bij pleegouders. Als zij Dittes moeder interviewen over de oorlog is die merkwaardig stil, ook al had Ditte dat al verwacht, omdat ze nu eenmaal nooit echt over de oorlog wil praten.
Als uiteindelijk Ditte erachter komt wie en wat haar vader was, wordt haar veel meer duidelijk over haar eigen jeugd ook. Voor onze ogen ontvouwt zich een spel waarin alles op de proef wordt gesteld: een vriendschap, een moeder-dochter-relatie en zelfs een huwelijk.
Geldof behandelt in haar boek een zwarte bladzijde uit de geschiedenis, de onbeteugelde wraakoefening van een deel van de bevolking op de mensen die op enigerlei wijze fout waren in de oorlog. Met de invalshoeken van de verschillende personen geeft ze context en laat ze haar lezer achter in het besef dat een oordeel makkelijk is als je je niet openstelt voor het verhaal. Daar waar haar hoofdpersonen elkaar slecht de waarheid kunnen vertellen, roert Geldof indirect een aantal grote taboes aan. Het is als lezer daardoor lastig het boek los te laten. Knap werk!