Macht corrumpeert

Bart van Loo schreef met zijn biografie van Napoleon een eerlijk boek, waarin hij Napoleons daden kritisch beschouwt, en tegelijkertijd zijn omgeving meeneemt om te laten zien hoe een veelbelovend, tikkeltje opportunistische militair, het door de juiste beslissingen te nemen, schopt tot keizer in een land dat niet ver daarvoor een koning had onthoofd omdat het de monarchie zat was.
Ook in dit boek blijkt maar weer dat de geschiedenis rijmt, zoals Mark Twain ooit beweerde: Napoleons oog voor propaganda kennen we al van Willem de Zwijger en zien we later ook weer terug in nazi-Duitsland, en ook de toevalligheden die maken dat Napoleon groot is geworden, inclusief levensreddend handelen van toevallige omstanders, zien we vaker terug. Nu is dat natuurlijk ook hindsight biassed: we weten alleen van mensen van naam, hoe positief of negatief ook, wat hen is overkomen, wie weet zijn er al tientallen grote helden gestorven voor ze grote held hadden geworden.
Van Loo's boek leest makkelijk en snel, zoals we gewend zijn, en bevat veel informatie. Soms is de lijn niet altijd even helder; er zijn wat typische tijdsprongen. Ook snap ik niet zo goed waarom de auteur twee keer in het boek uitlegt waarom Napoleon zijn hand steeds rond zijn buik droeg, en dat hij twee keer dezelfde misvatting benoemt. Maar ach, wat geeft het? Met oog voor detail en context presenteert Van Loo ons een helder verhaal!