heel ingetogen en pakkend relaas

“Brommer komt onder vrachtwagen: twee meisjes dood.”
Een krantenartikel die het leven van Corien en haar ouders volledig overhoop gooit.
Het ergste wat een ouder kan overkomen is een kind verliezen, maar het verliezen van een zus of broer is even zwaar, zo niet zwaarder omdat je als kind niet weet wat mag en kan, omdat je zelf nog in de ontwikkelingsfase zit.
Gevoelens uiten was “not done” dus volgt Corien het voorbeeld van haar ouders en worden gevoelens verstopt en het onderwerp vermeden, om te voorkomen dat de emoties boven komen.

Het boek bestaat uit kleine korte hoofdstukjes die korte periodes en herinneringen beschrijven uit haar leven.
Het is heel vlot geschreven, heel puur en onverbloemd. De gedachten en emoties worden neergepend zoals ze waren, heel diep en heel ontroerend.

"Mensen zeggen altijd: "Als je wilt praten, ben ik er voor je hoor."
Maar in de praktijk is dit toch wel eens anders. Want als je te vaak een beroep op mensen doet, is de irritatie na verloop van tijd goed merkbaar.
Tja, verdriet mag je hebben, maar niet te lang. En verdriet mag je delen, maar niet te vaak."

De reflectie is al zeker een begin om de pijn en angsten te overwinnen, en je voelt aan hoe moeilijk dit is. Het is als een berg beklimmen, er komt geen einde aan en de obstakels blijven komen.
Dit gevoel komt ook heel goed over op de lezer.
Het niet uiten van emoties en dus ook het niet echt kunnen rouwen, veroorzaakt niet alleen psychische klachten , maar ook lichamelijk.
Er heerst ook nog altijd veel taboe rond, dus ik vind het heel moedig en bewonderenswaardig dat dit allemaal in dit boek aan bod komt.
Gelukkig staan we met dienstverlening en slachtofferhulp al een heel stuk verder, maar we zijn er nog lang niet. En ook niet iedereen heeft de kracht of het lef om er open over te spreken.
Het heeft me wel geraakt, de impact die dit verlies heeft op alle vlakken maar ook op elke levensfase, dit is een verlies die je meedraagt tot het einde.

Veel respect om dit te delen en ik hoop van harte dat je je leven verder kan leiden zoals jij het wil, en niet wat een ander verwacht.