Inspirerend verhaal van een moedige vrouw

Hanna vertelt haar levensverhaal vanaf de oorlog in Irak, de vluchten naar Iran, en later het vertrek naar Nederland. De diep ingewortelde gebruiken van haar land en de harde aanpak van haar vader en broer, zorgen er voor dat ze wegvlucht, uit angst dat ze het anders niet zal overleven.
Daarmee zijn haar problemen verre van opgelost, en stort ze zich in de armen van een man, die echter veel karaktertrekken van haar vader blijkt te hebben. Het is een ware zoektocht naar haar eigen identiteit waarbij veel obstakels moeten overwonnen worden.
Het verhaal begint in Irak, waar je direct in het oorlogsgeweld gedropt wordt. Het leest heel vlot en gemakkelijk. De omgeving en de angsten worden mooi beschreven. Je voelt mee met Hanna, al het onrecht die haar wordt aangedaan. De angsten overheersen haar leven, maar beetje bij beetje leert ze er mee omgaan, vooral dankzij goede professionele hulp en goeie vrienden. Het leest als een soort van dagboek die de verschillende periodes in haar leven volgen. Ze vertelt in de ik vorm maar toch had ik niet echt het gevoel dat ik echt bij haar was , het kwam iets te afstandelijk over. De wanhoop en de angst worden wel beschreven, maar dan gaat het vlug over op een volgend struikelpunt, en de diepere gevoelens, hoe ze zich echt moet gevoeld hebben, daar wordt niet echt op in gegaan. De ware gevoelens waardoor het onder je huid kruipt, dat miste ik een beetje. Soms vraag ik me af, hoeveel kan een mens aan? blijkbaar toch heel veel, als ik zie welke bergen Hanna al beklommen heeft, in welke dalen ze dan weer terecht is gekomen, maar toch nog altijd de innerlijke kracht vindt om er weer uit te komen. Je kan niet anders dan respect hebben voor haar keuzes, haar wil om verder te gaan en haar grenzen te verleggen. Ik heb het boek graag gelezen en bewonder de vrouw om haar moed en haar kracht. Bedankt om je verhaal te delen, daar kunnen veel mensen nog van leren en hopelijk ook moed uit putten.