Thriller met een vleugje feelgood

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

had erg goede dingen gehoord over ‘Als de koning sterft’, dus ik keek er naar uit om deze te gaan lezen. Het boek begint met een proloog, eerst een stukje vanuit de ‘waternimfen’ geschreven en daarna een gebeurtenis in 1989 in Hartola. Hierna kun je alleen de pagina omslaan, want je wordt meteen nieuwsgierig. Het boek is opgedeeld in vijf delen. Er wordt steeds gewisseld tussen perspectief en in het begin was het soms even schakelen wie aan het woord was. Ook komen er regelmatig enkele flashbacks naar 1989 voorbij. Deze komen naar mate het boek vordert ook steeds vaker voor.

Er worden steeds stukjes informatie weggegeven, net voldoende zodat het boek spannend blijft, maar zodat niet alles al meteen duidelijk wordt. Dit heeft Backman op een goede manier gedaan. Echter soms was ik ook helemaal de draad kwijt en vroeg ik me ook af, hoe ze bij de informatie kwamen. Zo vraag ik me nog steeds af, hoe ze van te voren wisten dat er vier koningen waren en dat de kronen met de koningen uit een kaartspel te maken hadden. Dit is mij nergens echt duidelijk geworden (of dat heb ik gigantisch gemist).

Halverwege het boek krijgt het verhaal een beetje een feelgood-gevoel. Er wordt een liefdesverhaal toegevoegd en hier valt de spanning weg. Dit vind ik op zich wel jammer, maar aan de andere kant voegde dit liefdesverhaal, zeer zeker ook iets aan het boek toe en hierdoor werd het verhaal iets later extra boeiend. Echter bij deze opbloeiende liefde had wat mij betreft iets meer spanning toegevoegd mogen worden, want hierdoor begon ik op een bepaald moment even te twijfelen of ik nog wel een thriller aan het lezen was. Ik denk dat de die-hard-thrillerlezer, hier wellicht zal afhaken.

De personages zijn goed uitgewerkt en komen goed tot hun recht. Wel vond ik hoofdpersonage Saana soms wel erg naïef overkomen. Ik denk dat ik bepaalde dingen toch echt andere aangepakt had. Zij ging soms met fluwelen handschoenen te werk, met als resultaat, dat ze niet de dingen te weten kwam die ze zou willen weten.

Er blijven enkele losse eindjes over aan het einde van het verhaal en ik hoop dat deze in een volgend deel opgepakt worden en uiteindelijk afgesloten worden. Want dat er een volgend deel zal komen, is zeker, het wordt een nieuwe serie met Saana Havas als hoofdpersonage.

Dit debuut van Backman is veelbelovend. Er zitten wel wat kleine minpuntjes aan, maar ik verwacht dat dit naarmate ze meer schrijft ook weg gepoetst zal worden, want dit debuut is in ieder geval al een groot internationaal succes. Ik ben in ieder geval wel gecharmeerd van haar schrijfstijl en ben dan ook benieuwd naar het vervolg op ‘Als de koning sterft’.