Als het spoor doodloopt

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Het boek begint met een korte proloog. Deze geeft niet zo veel prijs en ik weet niet goed wat ik er mee moet. Dus snel de pagina om slaan en verder lezen. Het verhaal is opgedeeld in een proloog, vier delen en een epiloog. In deze delen wordt weer onderscheidt gemaakt in de hoofdstukken. Er zijn altijd een aantal hoofdstukken met datum, waarin een aantal hoofdstukken met naam volgen. Deze worden dan vanuit deze persoon verteld, hierdoor krijg je als lezer een volledig beeld van het verhaal. Ook komen we enkele hoofdstukken tegen die over zoveel weken, dagen of uren voor de verdwijning gaan. Deze hoofdstukken worden verteld vanuit Jeremias die verdwenen is. Ook zijn er enkele hoofdstukken die over een sessie gaan. Dit zijn sessies van een nieuwe cliënt bij psycholoog Kaj. Het blijft lange tijd onduidelijk voor mij wat deze sessies met het verhaal te maken hebben, maar dit wordt naar mate het verhaal vordert natuurlijk een stuk duidelijker.

De personages zijn goed uitgewerkt en vooral Saana en Jan leren we in dit verhaal weer wat beter kennen. Wat ik persoonlijk altijd erg leuk vind in een serie, omdat je hierdoor het gevoel hebt alsof je een band krijgt met deze personages. Ondanks dat dit het tweede deel van de serie is met Saana Havas in de hoofdrol, maar ook als je ‘Als de koning sterft’ niet gelezen hebt, kun je dit boek heel goed als standalone lezen. Al is dat naar mijn mening zonde, want ‘Als de koning sterft’ is al net zo goed als dit boek.

Ik was al enthousiast over het eerste boek, en Backman heeft voor zichzelf de lat behoorlijk hoog gelegd, echter hier stapt ze moeiteloos overheen. De minpuntjes die ik bij ‘Als de koning sterft’ benoemde kan ik bij dit deel echt niet meer bespeuren en je merkt dat Backman echt gegroeid is als schrijver. Het verhaal is niet razend spannend, maar houdt wel steeds een sinister tintje waardoor je toch op het puntje van je stoel blijft zitten en je gewoon door moet blijven lezen. Je wilt weten hoe het nu in elkaar zit, wat er met Jeremias gebeurd is en wat de zaak van Kasper met deze hele zaak te maken heeft. Genoeg punten waarvoor je verder wilt lezen. Ondanks dat er veel verschillende dingen spelen wordt het verhaal nergens verwarrend.

Backman weet je echt aan het boek gekluisterd te houden, door haar beeldende schrijfstijl en door de afwisseling tussen de speurtocht van Saana en de speurtocht van het rechercheteam wordt het verhaal ook nergens saai. Ik reken Backman na dit tweede boek tot een van de betere auteurs en weet zeker als er een nieuw boek van haar hand verschijnt, dat ik deze ga lezen zonder de korte inhoud te kennen. Dit is een auteur waarvan ik durf te zeggen dat je zodra je het boek open geslagen hebt, je in het boek verdwijnt en pas terugkeert in het echte leven nadat je de laatste pagina gelezen hebt.