Verwarrend

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik had nog nooit eerder wat van Elisabeth Norebäck gelezen, maar de korte inhoud maakte mij nieuwsgierig. Dus ik was blij toen dit boek eindelijk aan de beurt was. Het verhaal begint op het moment dat Linda in het ziekenhuis ligt, omdat ze door een mede-gedetineerde aangevallen is met een ijzeren staaf en haar lichaam verminkt is. Je weet als lezer niet meteen wat er aan de hand is, maar wel dat ze in het verleden iets gedaan heeft, dus dat dit personage waarschijnlijk Linda is. Dit blijkt inderdaad zo te zijn.

Hierna volgt meteen een flashback, die we gedurende het verhaal vaker zullen lezen. De flashback herken je aan de cursief gedrukte tekst. In deze flashback kom je als lezer meer te weten over Linda als kind, maar ook over het moment net nadat de moord ontdekt is.

Het verhaal is in het begin nog goed te volgen. Linda gaat vanuit het ziekenhuis terug naar de gevangenis waar ze in de ziekenboeg terecht komt. In de ziekenboeg is ook de Koningin (Adriana) van de gevangenis en ze worden vriendinnen. En dan moet je je gedachten echt goed bij het verhaal houden, want dan wordt het verhaal soms een beetje verwarrend.

Je leest enkele keren over de gedachten van Linda, maar vervolgens blijkt dat die gedachten ook werkelijkheid zijn. Hierdoor was ik soms echt even de draad kwijt en moest ik echt twee keer hetzelfde stuk lezen om te kijken of ik nu een stuk gemist had, wat dus niet zo bleek te zijn. Achteraf worden deze dingen wel duidelijk, echter, op dat moment, was het voor mij moeilijk om verder te lezen, omdat ik regelmatig het gevoel had, ‘Wat ben ik in hemelsnaam aan het lezen’. Dit vind ik erg jammer, want op zich, achteraf gezien, was het erg goed uitgedacht, maar onder het lezen, was het niet echt prettig en had ik regelmatig moeite om door te lezen.

Het boek heeft niet echt hoofdstukken. Er zijn wel stukken die als hoofdstuk gezien kunnen worden, maar in de hoofdstukken heb je ook nog aparte stukjes. Zo kreeg je soms midden in het hoofdstuk opeens een flashback en ging het na de flashback ergens anders over. Hierdoor waren de hoofdstukken voor mij ook niet echt hoofdstukken.

Het einde was voor mijn gevoel wat teleurstellend en had zeker wat spectaculairder mogen zijn. Ik had het gevoel alsof er nu naar een makkelijke ontknoping gezocht was en doordat de auteur zoveel moeite gedaan heeft om een verwarrend verhaal te schrijven, is de ontknoping zo eenvoudig dat het voor dit verhaal bijzonder saai te noemen is.

Helaas zijn mijn verwachtingen niet uitgekomen, en had ik meer van dit boek verwacht. Ik kan begrijpen dat anderen helemaal weg zijn van dit boek, maar aan mij is het niet echt besteed, vooral door de warrigheid die vaak gezaaid werd.