Indrukwekkend

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Het verhaal begint met een voorwoord waarin uitgelegd wordt hoeveel baby’s te vroeg geboren worden en wat de vroeggeboorte van Lisa voor impact heeft gehad op het gezin van Josje. Hierna begint het eigenlijke verhaal op het moment dat Rosalie bevallen is en bijkomt en beseft dat ze een dochtertje heeft. Rosalie is nog niet helemaal erbij doordat ze behoorlijk ziek is geweest, waardoor de baby Lisa verplicht gehaald moest worden en Lisa dus te vroeg geboren is. Josje neemt ons mee aan de hand, in de momenten die zij meegemaakt heeft met de vroeggeboorte van Lisa. En dit was een rollercoaster aan emoties. Maar toch weet Josje dit zo op te schrijven dat het verhaal nergens te heftig wordt en je soms zelfs even moet grinniken. Dit vind ik zo knap, ondanks de heftige materie, en de heftige dingen die Lisa en de rest van het gezin meemaken, houdt Rosalie haar positieve kijk en geniet ze intens van de kleine Lisa. Ze haalt er echt uit wat er in zit. Ze geniet van de kleine dingen die Lisa doet en de stapjes die zij maakt.

Swinkels heeft het verhaal op zo’n manier opgeschreven dat je het gevoel hebt alsof je over hun schouder meekijkt en ook mag meemaken wat dit gezin heeft meegemaakt. Ze weet de emoties levensecht over te brengen op mij als lezer, wat aan de ene kant zorgt voor een brok in de keel, maar aan de andere kant ook voor regelmatig een grote glimlach.

Het is een verhaal wat duidelijk laat zien dat opgroeien niet altijd vanzelfsprekend is, en dat je ondanks tegenslagen moet durven leven en dromen moet durven toelaten. Vooral dat Rosalie en Arjan op een bepaald moment toch in de toekomst durven te kijken en hun wens voor meer kinderen verder onderzoeken vind ik erg knap. Ik heb zelf geen kinderwens, maar ik kan me voorstellen dat deze stap best heftig is, als je te horen hebt gekregen dat een nieuwe zwangerschap niet zonder risico is. Wel goed dat ze eerst onderzoek doen, voordat ze zich onbezonnen in het avontuur storten.

Dit is niet alleen een mustread voor zorgverleners of ouders, maar ook ik, zonder kinderen en zonder kinderwens, heb dit boek verslonden en genoten van de aangename schrijfstijl van Josje. Ik vond het erg prettig dat ik op deze manier Lisa heb leren kennen en de positiviteit van Lisa zorgt ervoor dat ik na het lezen ook regelmatig denk, ‘Wat hebben we het toch goed.’ En ik denk dat dit besef het meest waardevolle is wat je uit het leven kunt halen.