Een aanrader voor liefhebbers van politieverhalen!

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik kwam er eigenlijk na het lezen pas achter dat ‘Ontvlucht’ het vervolg was op ‘Ondermijnd’, het debuut van ‘Suzanne van Brakel. Echter tijdens het lezen mis je geen cruciale informatie als je ‘Ondermijnd’ niet gelezen hebt. Er wordt wel soms naar een oudere zaak verwezen, maar er wordt dan ook beknopt uitgelegd hoe dingen destijds gegaan zijn. ‘Ontvlucht’ is dus heel goed als losstaand verhaal te lezen, zoals ik ook gedaan heb. Al moet ik wel zeggen, toen ik zag dat dit het tweede deel was, ik meteen hoopte dat er meer delen volgden. Het verhaal leest namelijk ontzettend fijn.

Doordat Van Brakel o.a. ervaring heeft als rechercheur en officier van justitie weet ze ook waarover ze schrijft en dat merk je tijdens het lezen van het verhaal. Dit komt de geloofwaardigheid echt ten goede. Dit komt echter, naar mijn gevoel, niet alleen door haar kennis, maar ook door de manier waarop ze het verhaal neergezet heeft. Van Brakel heeft het verhaal neergezet als een politieroman en niet als een thriller en ik denk dat dit ook meewerkt aan de geloofwaardigheid. De personages zijn niet alleen maar stoer en goed gelukt. Ze komen over als mensen van vlees en bloed met echte emoties. Hier kan ik van genieten. Doordat het een politieroman is, is het niet nagelbijtend spannend, maar dat is bij dit verhaal ook absoluut niet nodig. Er is wel een bepaalde spanning aanwezig gedurende het verhaal en dit zorgt er ook voor dat je nieuwsgierig blijft naar de afloop.

Ook heeft Van Brakel een beeldende schrijfstijl en ik kon de omgeving zo voor me zien. Maar ik denk dat diegene die bekend is in Haarlem of Amsterdam echt het gevoel hebben alsof ze door de stad lopen of rijden, dat vind ik altijd een pluspunt bij het lezen van een Nederlands boek.

Wat ik ook erg prettig vond, is dat ze voor een niet alledaagse smokkelmethode gekozen heeft. En dat ze ook heel realistisch laat zien dat bij sommige zaken de stekker eruit gehaald wordt en de verdachten vrij uit gaan, gewoon omdat er te weinig te halen is. Helaas is dit inderdaad zoals de politie tegenwoordig moet werken door personeelstekort en te grote werkdruk. Erg goed dat Van Brakel dit ook in dit boek terug laat komen. Dit zie je niet snel in een politieverhaal. Meestal worden alle verdachten opgepakt of verdwijnen met de noorderzon en blijven wel verdachte.

Het is een politieroman, dus er komt ook wat romantiek om de hoek kijken en dit zorgt voor een goede balans in het verhaal. Doordat dit een tweede deel met Kris Verburgt als hoofdpersonage is, hoop ik dat dit een teken is dat er nog meer delen zullen volgen met Kris, want dit verhaal smaakt beslist naar meer. Houd je van een goed politieverhaal met realistische personages? Dan kan ik je ‘Ontvlucht’ zeker aanbevelen.