heftig

“Alles is terloops” is een roman geïnspireerd op het leven van de auteur. Via Johanna worden alle aspecten die te maken hebben met erbij horen en thuis voelen beschreven. Dit gebeurt op een indringende manier. Het boek begint met een beschrijving van wat is nu eigenlijk thuis. Harkema citeert de Roemeense filosoof Mircea Eliade. Hij zegt bijvoorbeeld: thuis is het hart van het echte. Het is een plek waar orde heerst, een plek waar al het komen en gaan zich verzamelt en tot stilstand komt. Toen ik dit voorwoord had gelezen, schrok ik even, ik ga toch geen filosofisch boek lezen? Maar nee, we maken kennis met Johanna. Zij is opgenomen in een psychiatrische kliniek met een depressie, een burn-out en ook nog eens met de gevolgen van Q-koorts. Via flashbacks komen we over haar jeugd te weten. Haar vader reisde en werkte voor een internationaal bedrijf en daardoor verhuisde het gezin nogal eens. Het gezin verhuisde vaak van Colombia naar Argentinië en Brazilië en uiteindelijk weer naar Nederland. Sommige mensen gedijen daar goed op, echter voor Johanna werkte het niet. Steeds maar weer afscheid nemen en opnieuw beginnen, bang zijn om relaties op te bouwen. Hierdoor voelt Johanna zich nergens thuis en ook niet gezien of gehoord. Toch is ze een sterke vrouw, ondanks haar tegenzin om te praten wil ze gezond worden en gelukkig treft ze uiteindelijk mensen die haar wel zien en wel naar haar luisteren. Vooral haar contacten met vluchtelingen is voor haar heel waardevol. Hierdoor krijgt ze eindelijk het gevoel begrepen te worden. Op een heel indringende en ingetogen manier wordt het verhaal van Johanna verteld. Je leeft echt met haar mee en ik heb bewondering voor de veerkracht die ze uiteindelijk toont.