Een trieste waarheid

Saskia Harkema is een bezige bij. Naast haar reguliere werkzaamheden zette zij een stichting op. Vanuit deze door haar opgezette stichting Faces of Change werkt ze met vluchtelingen. Haar ervaringen zet ze om in haar aangrijpende en waargebeurde boeken. Zo ook in het boek ‘gebroken levenslijnen’.
Het verhaal gaat over Svetlana. Zij komt uit het voormalige Joegoslavië. We lezen niet alleen over haar hartverscheurende leven, maar ook over de geschiedenis van Tito en over het uiteen vallen van dat land in Macedonië, Kosovo en Servië.
Het leven van Svetlana is moeilijk, net zoals voor haar ouders en de bevolking van deze landen. En het begon zo mooi. De ouders van Svetlana werkten en spaarden hard om de droom van haar – studeren in Engeland – uit te laten komen. Maar na de dood van Tito verandert er veel en is de kans verkeken dat de droom van Svetlana nog uitkomt. Het loopt allemaal anders en na haar huwelijk volgt ze haar echtgenoot naar Nederland. Ze krijgt echter nooit de Nederlandse status en verblijft op een toeristenvisum steeds voor korte tijd in Nederland en reist dan weer voor enige tijd terug naar haar geboortegrond. Omdat ze ook niet werken mag, wordt ze actief als vrijwilligster. Ze krijgt een zoon, maar wanneer deze ook stateloos wordt keert ze definitief terug naar haar thuis, naar haar ouders.
Het is schrijnend om te lezen hoe Europa, die in het boek geregeld een tik over de vingers krijgt, met de vluchtelingenproblematiek omgaat.