Het komt goed

Het boek begint als Louis Koch ergens in een achterafzaaltje zenuwachtig zit te wachten op het einde van de première van de eerste film die hij geregisseerd heeft. Een film waarvoor hij bovendien zelf het script heeft geschreven. Het verhaal daarvan is gebaseerd op een terugkerende droom waarin hij ziet dat er iets wordt begraven terwijl het bliksemt en hard regent. Maar is het een droom of een vage herinnering?
Al gelijk aan het begin van het boek worden we geconfronteerd met het alcoholgebruik van Louis en dat zal nog vele malen gebeuren. ‘Drank maakt meer kapot dan je lief is’ is een populaire slogan uit de jaren tachtig van de vorige eeuw en ook van toepassing op de pakweg eerste negentig pagina’s van dit boek waarbij de auteur zich beter aan ‘show, don’t tell’ had kunnen houden. Het verhaal verzuipt letterlijk in het overmatige alcoholgebruik van Louis Koch en de daarbij gepaard gaande zweetaanvallen en hartkloppingen. Het vult de pagina’s maar daardoor komt het verhaal slechts moeizaam op gang. Gelukkig krijgt het verhaal daarna meer vaart omdat de gebeurtenissen elkaar sneller opvolgen waardoor de spanning toeneemt en dan weet Eric Corton de lezer toch te boeien en verrast die met de nodige plotwendingen, zodat het boek toch met een tevreden gevoel dichtgeslagen kan worden.
Verwacht geen literair juweeltje, daarvoor zijn de zinnen te kort, ontbreken mooie metaforen, zijn er weinig filosofische gedachtes in het boek verwerkt en zijn de personages niet genoeg uitgediept, maar het is plezierig leesbaar dat genoeg lezers zal aanspreken.