Advertentie

We tell ourselves stories in order to live. Joan Didion.

Dat wordt veel gedaan in dit boek, verhalen vertellen, vader Thomas is schrijver, moeder Kira heeft een gedichtenbundel en een boek geschreven, dochter Matilde schrijft verhalen en zoon Tommie vertelt zichzelf verhalen tijdens het spelen. Ook worden verhalen verteld aan het eten bij bijzondere gelegenheden, op wandelingen, om in slaap te vallen en om getroost te worden.

Het begint met de dood van moeder, die overleden is na een auto-ongeluk en vader blijft achter met zijn drie kinderen, de oudste dochter: Cleo is vijftien jaar. Matilde negen en Tommie vijf. Thomas zal nu, in plaats van zijn vrouw de kinderen moeten verzorgen en opvoeden, dat laatste was de taak van zijn vrouw zodat hij in alle rust kon werken aan zijn boeken, die van hem een succesvolle schrijver hebben gemaakt en tegelijkertijd een wat egoïstische man.
Hij doet zo goed mogelijk zijn best maar zijn kinderen missen de handelingen van hun moeder en Thomas moet leren te denken aan de lunchpakketjes, de tandarts-afspraken en de rekeningen. Hoe leef je verder als jezelf en de kinderen de liefste vrouw van hun leven missen.

“Drie kinderen. Al die niet voltooide verhalen. Kom nu maar terug, dacht hij. Ik heb geprobeerd deze werkelijkheid onder ogen te zien, maar ik ben er niet in geslaagd en vermoed dat het ook niet zal gebeuren”p 21

Hij mist een vrouw en daardoor maakt hij een verkeerde keuze waarvan Cleo de roddels opvangt in het dorp Cleo opvangt in het dorp en dat maakt dat hij samen met zijn kinderen weg wil, op vakantie met de camper

Het boek is verdeeld in hoofdstukken die als titel hebben: Bergen en Zee. De hoofdstukken met Bergen spelen zich af in het heden en die met Zee zijn flashbacks waarin je ziet hoe Thomas zich met moeite inspant om de moeder in het gezin te vervangen. Hoe het leven verandert is na het noodlottige ongeval.

“Rouw was niet vrijen en niet samen koffie drinken en niet samen over de kinderen praten, rouw is een eindeloze reeks van niet. p. 161

Ze rijden met de camper naar de Pyreneeën en gaat daar op een camping staan. De jongste kinderen komen tot rust, Cleo blijft zwijgen en haar vader negeren, ze maakt kennis met een jongen waar ze veel mee gaat wandelen waardoor haar vader zich ongerust maakt nu hij alleen moet bepalen hoe hij daarmee omgaat.

De vakantie eindigt met een “avontuur”dat Thomas niet in gedachten had en waarin hij ontdekt wat hij allemaal kan doen uit liefde voor zijn kinderen en welke verantwoordelijkheid hij heeft als enig overgebleven ouder.

Het verhaal heeft een kalm ritme, het wordt nuchter verteld maar daaronder voel je het verdriet en de angst, hoe verder te gaan en op welke manier. Hoe voed je een puberdochter op, die zich van je afkeert, als je dat nog nooit eerder hebt gedaan? Hoe begeleid je twee jonge kinderen, die je hulp en steun nog zo nodig hebben en hoe kan jij verder leven zonder de vrouw waar je van houdt.

Het boek eindigt met een verrassing waardoor ineens bepaalde gedachten van Thomas te verklaren zijn en hij begrijpt dat niet alle verhalen gedeeld en verteld hoeven te worden.

Het boek heeft me enorm geraakt vooral door het verdriet dat ineens hun leven binnen gedenderd is en de manier waarop vader Thomas in zijn grote verdriet er zo goed mogelijk voor zijn kinderen wil zijn. Voor zijn eigen verdriet en de eenzaamheid heeft hij pas tijd als de kinderen slapen en hij grote delen van de nacht buiten zit met bier en sigaretten

Reacties op: Rouw

39
De verloren berg - Lieke Kézér
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 20,99 Bestel het e-book € 11,99
E-book prijsvergelijker