Gevangen in leugens

De Nederlandse Julia en Belgische Eloi leven als vrije vogels en genieten van het leven. Ze reizen met circus Colombari mee als koorddansers. Ze vertrouwen elkaar volledig en dat moet ook wel als koorddanser boven in de circustent. Het is 1914 en dan breekt de oorlog uit. Ondanks dat ze al die tijd in een caravan leefden en rondtrokken zijn ze geen liefdespaar. Het verleden en het leeftijdsverschil speelt daarbij een grote rol. Hoe zal hun vriendschap zich tijdens de oorlog ontwikkelen, kunnen ze elkaar ook in het dagelijks leven vertrouwen? Daarvoor zal je dit boek zelf moeten lezen.

Het boek is een paperback en de foto op de voorkant blijkt wonderwel goed in het verhaal te passen. Let ook op het subtiele madeliefje! Mijn verwachtingen waren een historische roman dat speelt in de eerste wereldoorlog met een vleugje romantiek. Die verwachtingen maakt het boek niet helemaal waar. Naar mijn mening is meer een historische feelgood. De relatie tussen Julia en Eloi staat meer centraal dan de historische gebeurtenissen. De historische gebeurtenissen werden ook niet uitgediept, was Nederland neutraal in de eerste wereldoorlog en België niet?, daar wordt niet over geschreven en ik weet het niet meer zeker. Toch waren er ook zeker stukken die best aangrijpend of spannend waren. Het stuk van het verhaal dat zich afspeelde in de loopgraven en vooral de laatste hoofdstukken als het er op aankomt wat nu de waarheid is en in welke leugen(s) ze gevangen zijn. Daarnaast hadden de duitser veel trekken van de nazi’s uit de tweede wereldoorlog waardoor ik toch wel wat in de war raakt.

De schrijfstijl is prettig en verzorgd, het leest makkelijk weg. Het boek heeft korte hoofdstukken en is verdeeld in delen die afwisselend het verhaal vertellen vanuit Julia of vanuit Eloi. Doordat de delen echt een kop en een staart hadden, was het nergens verwarrend en ook werd het verhaal niet ‘opnieuw’ verteld zoals wel voorkomt bij boeken geschreven vanuit verschillende perspectief.

Kortom ik heb absoluut plezier beleefd aan het boek en ik zal zeker nog wel eens een boek van Femke Roobol lezen, maar het komt niet bovenaan mijn ‘wil-ik-lezen-lijst’. Ik geeft het boek 3 sterren.