De Raaf

Met De raaf start Lina Bengtsdotter een nieuwe serie. Sakka Peinni heeft de hoofdrol in deze serie. Ik vind het leuk om te zien dat de kenmerkende manier van het schrijven van haar naam op de kaft voor haar boeken uit een serie consequent wordt doorgevoerd. Dat zie je aan de boeken uit de serie met Charlie Lager in hoofdrol en aan het eerste boek van deze serie. Op de kaft staat haar voornaam 'Lina' groot in de O van 'Bengtsdotter' gedrukt. Ook de foto’s op de kaft hebben dezelfde stijl. In Nederland is een stand-alone van haar hand verschenen, Spelen met vuur. De kaft ziet er echt heel anders uit. Deze thriller heb ik enige tijd gelezen, maar was, naar mijn mening, meer een psychologische roman met een vleugje spanning. Maar misschien kan je dat ook van een lerares psychologie, het beroep van Lina Bengtsdotter, verwachten. Mijn recensie kan je vinden op https://www.boeken-cast.nl/review/spelen-met-vuur-lina-bengtsdotter/.
Ik ben daarom wel benieuwd naar deze roman, heeft deze meer spanning of juist meer psychologie omdat het onderdeel van een serie is?

Rechercheur Sakka Pienni en haar team mogen een moordzaak van een jonge vrouw onderzoeken. Het lijkt vreemd, niemand kan een reden bedenken waarom deze vrouw vermoord kan zijn. Er lijkt niets aan de hand te zijn met deze vrouw, maar wanneer Sakka wat dieper graaft duiken toch andere verhalen op, diep weggestopte gebeurtenissen, geheimen, leugens en onbetrouwbare getuigen. Een diep bewaard persoonlijk geheim van Sakka Pienni maakt de zaak nog ingewikkelder. De moordenaar maakt ondertussen meer slachtoffers. Lukt het Sakka om haar geheim te bewaren en toch deze zaak op te lossen?

De eerste proloog bestaat uit een paar zinnen, waarvan de laatste zin terugkomt verderop in het verhaal:

“Wil je het raadsel oplossen? Ga dan een nacht het bos in.”

Dat prikkelt en maakt me nieuwsgierig.

Na de eerste proloog volgt een tweede. Wanneer je het verhaal gelezen hebt begrijp je deze keuze en is het heel logisch. Maar ik heb eigenlijk nog nooit een boek gelezen met twee prologen.

Het eerste hoofdstuk begint gelijk met een moord en daarmee maakt je als lezer direct kennis met Sakka, voluit Sarkara Pienni. De naam verraadt een Samische afkomst. De Samen zijn een bevolkingsgroep, de oorspronkelijk bewoners van Lapland, die woonden in een gebied dat zich uitstrekte over Noorwegen, Zweden en Finland. Het is een minderheidsgroep die tot op de dag van vandaag gediscrimineerd wordt. Dit komt subtiel voor in het verhaal. De kennis van een lerares psychologie zie je vooral terug in het personage van Sakka. Uiteraard heeft dat invloed op haar werk, maar is minder van invloed op de spanning. Het zijn als het ware twee aparte werelden.
De schrijfstijl is eenvoudig, maar de zinsopbouw loopt af en toe niet helemaal lekker. Het is lastig om er de vinger op te leggen, maar ik moest zeker in het begin sommige zinnen toch nog eens lezen. Ik heb dat ook ervaren in Spelen met vuur. Wie weet heeft het met de vertaling te maken, de zinsbouw in het Zweeds verschilt nogal van de Nederlandse.
Het verhaal begint gelijk met het moordonderzoek en dat vind ik erg leuk. Je gaat kennismaken met degene die overleden is en haar naasten en andere contacten. Het lijkt of er geen enkele reden te bedenken is om haar te vermoorden en dus lopen diverse sporen dood. Dat geeft Lina Bengtsdotter de tijd om Sakka goed neer te zetten. Dat is gelukt want ik vroeg me af of sommige keuzes van Sakka wel de juiste waren ook al begrijp ik de keuze. Voor mij is dat een signaal dat ik goed in het verhaal zit en me kan inleven.
Wanneer blijkt dat er toch geheimen zijn, begin je de proloog te begrijpen. Toch kwam ik, misschien juist daardoor wel, op een dwaalspoor terecht. Een echte plottwist dus, dat maakt een thriller echt verrassend. De cliffhanger aan het eind maakt me nieuwsgierig naar het volgende deel. Ik geef 4 sterren voor deze psychologische thriller.