Heerlijk spannend met een fijne stijl van schrijven

Nieuwsgierig gemaakt met de woorden “De Nederlandse Wallander” begon ik te lezen in Manzilla. In het begin dacht ik waar ben ik nu aan begonnen, moeilijke woorden, zoals gridlocks (kruispunt dat altijd vol staat met verkeer) en lastige zinnen zoals" Hij ervoer een sensatie van onbestemde anticipatie en verlangen"

Hoewel het boek goed op zich te lezen is merkte ik toch een gemis aan enige voorkennis over de hoofdpersoon want het begin was wel wat vreemd alsof er dingen gebeurd waren waar je geen weet van had. Maar na de eerste hoofstukken begint het verhaal te lopen en pak je de draad snel op. Ellen heeft hele prettige stijl van schrijven en omdat het verhaal meerdere lagen heeft, meerdere verhalen die aan het eind allemaal samenkomen, blijft het spannend tot op het eind.

Het verhaal in het kort:

Javier, baas van de Guarda Civil, roept de hulp in van Wolfgang, oud hoofdcommissaris in Duitsland, voor een onderzoek naar een Duits echtpaar met connecties in Rusland, dat vastzit. Omdat Wolfgang zowel Spaans als Duits spreekt kan hij makkelijk als toerist door gaan en zo rustig onofficieel rondsnuffelen. Het is al snel duidelijk dat dit iets te maken heeft met drugs en dat de baas van de Policia Nacional in deze zaak een of andere rol speelt.
Daarnaast speelt de Manzilla-clan, een rol in dit geheel. Zij produceren en exporteren sherry. Tijdens het Manzillafeest verdwijnt een kleuter uit deze familie spoorloos.

Hoe dit allemaal samenkomt kan je lezen in haar boek. Heb je nog nooit wat gelezen van haar kan ik je aanraden om te beginnen bij de eerste delen (bloedbruiloft, schaduwspel en verdorven), dat geeft dit boek net wat meer.

Het is spannend, moeilijk te kunnen stoppen met lezen en er dan achter komen dat je toch weer op het verkeerde been gezet bent!