Een vlot lezend verhaal dat toch aan je geweten knaagt.

Voor de leesclub van De Boekenreizigers lazen we dit keer ‘Gevangen in dilemma’s’ van Norman Jansen. Het is de tweede keer dat we in de leesclub een boek van deze auteur lezen En opnieuw weet hij me te raken. Norman schrijft gedeeltelijk uit eigen ervaringen, dat wil zeggen dat hij nauw betrokken was op internationaal vlak met het probleem van economische uitbuiting, mensenhandel, mensensmokkel…
Deze keer heeft hij het over mensen die de wanhoop nabij zijn omdat het land waarin zij geboren werden écht op de rand van het failliet staat en zij wanhopig op zoek gaan naar een beter leven. Wie zou hen dat kunnen verbieden? We volgen het verhaal van Rafaely en zijn zus, twee Venezolaanse jonge mensen wier eerste doel in dit leven niet is een leuke reis maken, fijn gaan shoppen, met vrienden op pad gaan, studeren, meer geld verdienen maar wel ‘een beter leven hebben’. Het lijkt zo gewoon, voor ons, die het goed hebben. Rafaely heeft al een paar keer de oversteek gemaakt naar Curaçao, maar werd steeds opgepakt en uitgewezen, terug naar Venezuela, naar niets, eigenlijk. Toch blijft hij het proberen. Dit keer samen met zijn zus. Ze willen ervoor zorgen dat hun vader zijn medicijnen kan betalen en liefst ook dat ze nog wat te eten hebben. Voor ons, bijna niet voor te stellen, denk ik dan. En toch… ze zijn niet de enigen, helaas. Het is een dilemma. Proberen we het? Nemen we het risico? Wat als het fout loopt? En als ze dan op Curaçao aangekomen zijn, krijgen ze dan dat zo begeerde betere leven? Nee. De tweede verhaallijn is die van Chris en zijn zus Jeannine, ook allebei gevangen in een dilemma waardoor ze verkeerde keuzes maken, ook al besef ik dat dat heel makkelijk gezegd is als je niet in die situatie hebt gezeten.
Het verhaal van mensenhandel, mensensmokkel, prostitutie, het laat de mens niet van zijn mooiste kant zien. Maar toch is het belangrijk dat het telkens weer opnieuw onder de aandacht wordt gebracht. Terwijl ik dit schrijf hoor ik op de radio dat er op een strand in Italië 27 lichamen aangespoeld zijn van migranten op weg naar een beter leven. Een ervan is een baby van enkele maanden oud. Hun boot kwam in zwaar weer en brak in tweeën. Ja, ik weet het, we kunnen de last van de wereld niet op onze schouders nemen maar we mogen ook niet vergeten dat het telkens weer om ménsen gaat, mensen zoals wij allemaal, op zoek naar een sprankeltje geluk, naar rust, veiligheid, vrede.
De auteur heeft hier weer een mooi verhaal geschreven, waar de problemen bij naam worden genoemd in een verhaal dat toch erg vlot leest. Dank daarvoor, Norman Jansen en blijf dit vooral doen.
Dit boek is een absolute aanrader. Voor iedereen. Lees het en denk even na. Nee, je kunt dat niet in je eentje oplossen, maar allemaal samen? Moeten we iéts kunnen doen.