ietwat voorspelbare zoektocht naar een eigen identiteit.

Voor ‘de week van het vergeten boek’ van Hebban koos ik Papa tango om te lezen. Dit boek heb ik al heel lang in huis, een keer weggegeven omdat het er niet van kwam om het te lezen, en ook weer terug gekregen waarna het toch weer op mijn ‘nog te lezen’ lijstje terecht kwam.

Marisa Grande is een bekende sopraan. Na de dood van haar moeder ‘verdwijnt’ haar stem. Ze lijdt aan een volledige stemblokkade. Ze besluit naar Argentinië te gaan, het land van haar vader. Toen Marisa 10 was verdween haar vader met haar 9-jarige zusje Nicky. Hun ouders gingen uit elkaar en Marisa bleef achter bij haar veeleisende moeder.

‘Als de zanger zwijgt, dan zwijgt het leven, want het leven zelf is één groot lied’- Horacio Guarany blz. 7

In Argentinië blijkt Marisa niet zo welkom te zijn als ze hoopte. Haar vader en Nicky hebben in de tijd van de dictatuur veel meegemaakt en ook rondom de dood van hun vader 2 jaar geleden hangen veel geheimen. Marisa is vastbesloten alles te ontwaren en moet daarvoor diep graven en dingen onder ogen durven zien. Lukt het Marisa om haar stem terug te vinden, de tango (de muziek van haar vader) te omarmen en een nieuwe familie op te bouwen?

‘Maar de reiziger die wegvlucht, houdt vroeg of laat zijn pas in.’- uit de Tango Volver van Alfredo le Pera / Carlos Gardel, blz. 11

(Familie)relaties en cultuurverschillen zijn belangrijke thema’s in het boek. Waar ik verwachtte dat de dictatuur belicht zou worden, gebeurde dat niet tot nauwelijks. Hoewel het boek een roman is, had het ook zeker andere genre-elementen in zich. Het was niet echt spannend, maar ik wilde wel weten hoe dingen nu precies zaten. Het boek kende een aantal verrassende wendingen, maar was af en toe ook wat voorspelbaar. Vaak had ik de ‘geheimen’ al ontrafeld voor Marisa, terwijl ik geen lezer ben die dat opzettelijk probeert. Het boek raakte me wel, al gold dat voornamelijk voor Vicky en Daniela en minder voor Marisa zelf. Vooraf was de kaft denk ik een deel van de reden waarom het boek zo lang op mijn ‘nog te lezen’ stapel lag. Ik vind hem niet zo aantrekkelijk. Ook na het lezen van het boek vind ik de kaft niet echt passen.

Kortom, ik ben blij dat ik het boek nu toch gelezen heb. Ik ben niet super enthousiast, maar vond het wel een ‘goed’ boek. 3 sterren.