Een tegenvallertje...

Roscoe Mulder is doorgebroken als superheld in een goed lopende televisie serie en was ook een aardig muzikant en scenarioschrijver. Wanneer hij onverwachts overlijdt, is de hele wereld in shock. Maar de klap komt het hardste aan bij de twee belangrijkste mensen in zijn leven: zijn grote liefde Livia en zijn broer Rafael. Terwijl er postzakken vol brieven van fans worden bezorgd en social media overstroomt met berichten en speculaties van vriend en vijand, proberen Livia en Rafael grip te krijgen op hun verdriet.

Céla van Gastel is het pseudoniem van de zussen Chantal en Priscilla. Zij debuteerden in 2016 als auteursduo met hun eerste roman ‘Zonder jou’. Hun tweede roman is ‘Vaarwel Roscoe’, waarbij er al een optie ligt op de filmrechten.

In ‘Vaarwel Roscoe’ wordt je als lezer meegenomen in de brieven die Livia en Rafael schrijven aan hun overleden geliefde en broer Roscoe Mulder. Via hun herinneringen leer je Roscoe kennen als een onzekere jongen die worstelde met zijn idealen. Hij stond voor iedereen klaar en gunde iedereen een tweede kans, van hun vader die bij het gezin wegliep toen de jongens nog klein waren tot de zwerver op de hoek van de straat die hij elke dag een bak koffie geeft. Tussen de herinneringen door lees je ook brieven die fans geschreven hebben aan de familie van Roscoe en berichten die op social media achter gelaten zijn.

Ik had best veel moeite met dit boek, ondanks de hoge verwachtingen vooraf door de goede recensies die ik voorbij had zien komen op bookstagram. Deels komt dit doordat ik onlangs mijn zus verloren heb en ik het gevoel van gemis deel met de hoofdpersonen. En zelf dus ook wat emotioneel werd, waardoor ik het boek regelmatig weg heb moeten leggen. Maar het boek pakte mij ook niet echt. De hoofdstukken zijn in deel 1 en 2 langdradig en je vraagt je af of het nog ergens naar toe gaat. Deel 3 is beter geschreven, kortere en pakkendere hoofdstukken en je gaat meer meeleven met de hoofdpersonen. Ik las het boek samen met mijn leesclub, maar dat is dan ook de enige reden dat ik door ben blijven lezen. Anders weet ik zeker dat ik het boek terzijde had gelegd.

Het verhaal krijgt 2,5 ster van mij.