Het EINDE!

In Jules’ wereld staat je bloed voor je geld en hoe armer je bent, hoe minder tijd je te leven hebt. Maar ook hoe rijker je bent, hoe langer je leeft.
Als Jules’ vader bijna door zijn tijd heen is, besluit ze naar Everless te gaan om geld te verdienen om haar vader te laten leven. Everless is het paleis van een familie waar Jules en haar vader vroeger woonden. Totdat ze vluchtten.
Maar op Everless is het gevaarlijk en dan komt ze erachter dat het paleis veel meer voor haar verborgen houdt dan ze had verwacht.

Toen ik de flaptekst las, werd ik gelijk nieuwsgierig. De woorden Tijd is geld en het idee met het bloed, geld en tijd spraken mij sowieso al aan en hoe zou dit worden verwerkt in het boek? Ook werd ik nieuwsgierig door de laatste zin. Ik vind het geweldig als de hoofdpersonen een geheim hebben en verbonden blijken te zijn met iets groter, zoals het paleis (hoewel dat bij bijna ieder YA-verhaal is, dus dan moet het wel origineel zijn). Ook las ik alleen maar positieve reacties op dit boek, dus mijn aandacht was in ieder geval al getrokken!

Terwijl ik bezig was met lezen, wilde ik de hele tijd doorgaan. Hoe zat het nou precies in elkaar? Wat was het grote geheim? Wat was er gebeurd, zodat Jules en haar vader halsoverkop moesten vluchten uit Everless? Je wil doorlezen, omdat je weet dat er iets mis is. Maar wat?
Ook probeerde ikte gokken hoe het geheim in elkaar zou steken. Tevergeefs. Zoals altijd… Maar ik zat wel in de buurt! Oké, de meesten zaten dan denk ik wel in de buurt.

Ook niet onbelangrijk, er zaten namelijk heel leuke personages in! Nu zijn het niet gelijk allemaal favorieten, maar de meeste personages waren erg realistisch. Alleen dat Roan in het begin wel leuk was en toen steeds stommer werd! En dat ik niet begreep waarom Caro de hele tijd fluisterde (wat mijn favoriete personage is, samen met Ina :)). Oh en Jules? Die leek in het begin heel erg op de standaard hoofdpersoon, maar werd naarmate het boek vorderde wel beter en steeds meer zichzelf dan een fusie tussen alle kickass vrouwen.

En dan het einde. ?! Oké, die was heel plots. Het ging heel snel en er gebeurde van alles en nog wat. Die vond ik zowel positief, omdat het zo gewaagd is, als negatief, omdat het toch heel plots was.
Alles was zo van poef poef poef! Oh, je wilt nog meer? Sure! Poef poef poef!

Ik ben nu ook erg benieuwd geworden naar het vervolg. Het is gelukkig maar een tweeluik, dus ik hoop dat het tweede deel net zo goed is!