prachtig

Ik ben dus officieel een Structure groupie nu .
Stiekem was dit altijd al het deel van de Structure serie waar ik het meest naar uitkeek. En wat ben ik blij dat mijn vermoedens bevestigd werden. Dit was echt een prachtig verhaal, over 2 jongens die elkaar zo ontzettend graag zien. Zo graag dat hun liefde voor elkaar hun op een bepaald moment in gevaar brengt. Beiden stellen ze de ander voorop waarbij ik vooral heel veel begrip had voor de keuze van Milan, keuzes die erg typerend zijn omwille van zijn zorgende karakter.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Daan zijn onzekerheden zijn zo voelbaar dat je hem echt zou willen knuffelen, hij heeft zo iets kwetsbaars om zich heen. Het is echt een denker, en dat is heel mooi omschreven, hoe het in zijn hoofd gaat maar ook hoe dat tot uiting komt.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Beide jongens hebben ook echt wel een verleden wat ze nog met zich meedragen en waar ze allebei niet erg goed over kunnen praten, toch niet tot in detail. Ook dat vond ik erg mooi uitgewerkt. Geen happy de peppy endings, maar realistische en begrijpelijke uitkomsten omtrent hun rugzakjes.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
En dan Tim, alvast een dikke pluim aan de voorlezer van Tim zijn delen, want de haartjes op mijn armen kwamen echt omhoog door de manier waarop alles overgebracht werd. Sowieso ook all credits to Mariëlle om hem zo te bedenken!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Dit keer was er geen sprake van aantrekken en afstoten en de balans zat echt perfect op alle fronten. De liefde van de jongens, de vriendschap en vooral de spanning zorgden ervoor dat ik ontzettend van dit boek genoten heb. Op het einde wist de recap van Daan (de allerlaatste zinnen van het boek) me echt te raken, wat een prachtige afsluiter!