Laatste deel

Nadat zowel Rowan als Declan hun opdracht om toegang tot de erfenis van hun opa te kunnen krijgen volbracht hebben is het nu de beurt aan Cal. Zijn opdracht bestaat eruit dat hij het zomerhuis krijgt en er een zomer in moet doorbrengen, zijn opa had er alleen niet bijgezegd dat zijn ex Alana daar woont met haar dochter Cami. Hij mag alleen niemand over de ware reden van zijn komst daar vertellen, anders verliest hij sowieso.

Ik vond Cal een kwetsbare man, met zijn achtergrond, alcohol verslaving waar hij al jaren mee worstelt en ADD, alleen kwam het niet helemaal bij me binnen zoals ik verwacht had, die radeloosheid en moedeloosheid zijn wel aangehaald door de auteur, maar het had nog sterker kunnen overkomen als er meer emoties uitgewerkt waren. Ik wou de pijn voelen die Cal ertoe zetten om telkens terug naar de fles te grijpen.

Waar ik over de voorgaande delen super enthousiast was dat ze ook steeds dikker werden, deze small town romance is de dikste van de drie, vond ik dit verhaal eigenlijk behoorlijk langdradig, en dat had me niet gestoord als het in balans geweest was, maar zoals gezegd miste het op die manier diepgang. Hoewel het verhaal de juiste elementen wel degelijk bevat kwam het emotioneel niet binnen doordat ik sommige handelingen niet bij de personages vond passen, zo ergerde ik me bijvoorbeeld ook aan het dronken achter het stuur kruipen... Misschien had ik ook iets te hoge verwachtingen nadat de voorbij delen in mijn ogen steeds beter werden...

De extra epiloog vond ik het beste deel van het boek, daar kwam uiteindelijk toch een stukje kwetsbaarheid naar voor dat ik ook effectief kon voelen.

Ik luisterde een kort stukje, maar de vrouwelijke stem vond ik iets minder aangenaam om naar te luisteren.