Een foto zegt meer dan 100 woorden

Met het Cambridge-diploma op zak lacht het leven Rob en Anna toe. Ze trouwen, krijgen beide een goede baan en verhuizen naar een fijne buurt in Londen. Na twee miskramen wordt het stel verblijdt met een pracht van een zoon, Jack. Rob geniet met volle teugen van zijn rol als huisvader en trekt er vaak met Jack op uit om panoramafoto’s te maken. Jack is een vrolijk en levenslustig kind en dol op computerspelletjes en actiefiguren. Pokémon is zijn favoriet.
Op vijf jarige leeftijd krijgt het kleine ventje te maken met het grootst denkbare monster ooit; een hersentumor. Helaas is het leven geen spel. Je kunt als ouders je kind niet veilig opbergen in een Pokébal. Deze tegenstander is er één waartegen gestreden moet worden. Helaas is de kwaadaardige tegenstander te sterk voor Jack. Maar Jack blijft rustig, klaagt niet en draagt zijn lot in stilte. Maar dan verschijnt dokter Sladkovsky op hun pad. Wie is hij? Is hij de Superheld die de kleine Jack genezen kan? Of is hij een slechterik, een gemene Superschurk?

'Alleen voor jou' is een triest, maar prachtig verhaal. Het verhaal zet ons aan het denken. Als het voor de lezer al moeilijk is om bepaalde stukken te lezen, hoe moeilijk moet het voor betrokkenen dan niet zijn om over de ziekte of dood van een kind te praten? Wat zeg je tegen een kind wat ziek is? Wat zeg je tegen de ouders van een ziek kind? In het boek lees je hoe belangrijk praten is. Rob kan niet goed praten over zijn gedachten en gevoelens en raakt hierdoor niet alleen zijn zoon, maar ook zichzelf en zijn omgeving kwijt.
Hoe ver ga je als ouder wanneer je deze boodschap krijg? Wat voor invloed heeft een ziek kind op je gezin, je relatie, je werk en je vrienden? Rob en Anna houden ieder zielsveel van Jack en hebben alles voor het manneke over, maar verwerken het beiden op een heel verschillende wijze. Ook proberen ze het ventje ieder op hun eigen manier te helpen. Wat is de juiste manier? Is die er eigenlijk wel?

Er komen tal van thema’s in het boek voorbij. Het boek draait niet alleen om rouwverwerking, wanhoop, boosheid, schuldgevoelens en verlies. Het is juist de liefde en hoop die centraal staat. De liefde voor Jack maken Anna en Rob sterk. Het is de hoop die hun kracht geeft om door te gaan. Verder staat de vader-zoonrelatie in het middelpunt. Het is prachtig om te lezen hoe Rob van het vaderschap geniet. Na de dood van Jack stort Rob in. Hij gaat door met het nemen van Panoramafoto’s, maar kijkt door een vertekende lens naar de wereld om hem heen. Hij ziet alleen nog maar zijn eigen ellende. Dankzij een vluchtige herinnering aan zijn eigen overleden vader worden Robs ogen op tijd weer geopend.