Drie oude vrijsters

Amanda Hodgkinson’s eerste roman Brittannia Road 22 was een internationale bestseller. In Nederland stond het boek wekenlang in de CPNB bestseller 60 en werden er meer dan 45.000 exemplaren van verkocht. Het is een ontroerend verhaal over een Pools echtpaar wat in de tweede wereld oorlog van elkaar gescheiden wordt. Wanneer zij, zes jaar later, herenigd worden in Engeland blijken zij beiden achtervolgt te worden door trauma’s. Tijdens Manuscripta(2012) had uitgeverij Orlando een meet & greet georganiseerd met Hodgkinson en haar lezers. Hierbij mocht ik ook aanwezig zijn. De schrijfster vertelde dat zij haar tweede boek bijna afgerond had, maar kon of mocht hier nog niets over onthullen. Er zat voor haar lezers dus niets anders op dan ongeduldig te wachten tot Gedane zaken, op 11 februari 2014, zou verschijnen.

Het boek vertelt het levensverhaal van de zussen Vivian en Nellie. We volgen de Marsh-zussen van hun tienerjaren in 1913 tot de jaren zestig. De drie ongetrouwde zussen, Rose, Nellie en Vivian, wonen in een eenvoudig oud huisje aan de rand van een rivier. Ze leiden een teruggetrokken, maar gelukkig bestaan, ver weg van de grote stad. Wanneer Rose overlijdt neemt zij een groot geheim mee in haar graf. Met de dood van hun oudste zus komt er een eind aan het zorgeloze bestaan van Vivian en Nellie. Boerenknecht Joe verschijnt in hun leven. Deze weet in korte tijd, zowel de harten van beide zussen te breken als de goede band die de meisjes samen hadden. De zussen geven hun geheim een zeemansgraf en gaan ieder hun eigen weg…

Vivian trouwt met Frank. Een man op leeftijd die er warmpjes bij zit. Ze verruilt haar oude huisje maar wat graag in voor het riante landhuis van Frank. Van echte liefde is geen sprake, maar het stel is gelukkig. Frank had iemand nodig die het huishouden kon regelen en Vivian krijgt door het huwelijk een goede sociale status. Wanneer frank overlijdt blijft Vivian, tot haar verdriet, kinderloos achter. Nellie trouwt met oorlogsveteraan Henry. Het stel trekt in bij Henry’s broer George, die een pub runt in Londen. Door zijn zwakke gezondheid kan Henry geen kinderen om zich heen verdragen. Wanneer Nellie toch een dochter krijgt wordt het kind ondergebracht bij Vivian. Na twee jaar haalt Nellie haar dochter Birdie weer op en blijft Vivian opnieuw alleen achter in haar grote huis. Op achttien jarige leeftijd vertrekt Birdie voor de tweede keer naar Vivian. Ditmaal omdat zij zwanger is. Haar zwangerschap moet geheim blijven, zelfs voor vader Henry. Of was het nu vader George? Birdie trouwt en wordt moeder van een zoon, Framsden. Ze is erg gelukkig, maar het gemis van haar dochter blijft. Als eerste van haar familie besluit zij haar geheim op te biechten. Zullen de andere familieleden haar voorbeeld volgen?

Het boek speelt zich af in Sufford. De schrijfster is in dezelfde omgeving opgegroeid. Haar liefde voor de kneuterige platteland sfeer en het vele water komt goed naar voren in het boek. Je ziet de omgeving voor je ogen verschijnen tijdens het lezen. Gedane zaken is een verhaal over de relatie tussen zussen, moederschap, verlies en geheimen. Ik vind het mooi hoe de schrijfster deze geheimen aan haar lezers onthuldt. Ik merkte toen hoe diep ik in het verhaal gedoken zat. Toen Framsden bijvoorbeeld een stukje schedel vond hechtte hij geen waarde aan de vondst. Wat had ik die jongen toen graag het geheim van zijn oudtante willen onthullen….

Omdat je de Marsh-zussen zo’n vijftig jaar volgt zie je wat de tijd met hen doet. Zo werden de baby’s van Rose, Vivian en Birdie nog verzwegen voor de buitenwereld. In de zestiger jaren is het kind van de ongetrouwde Framsden en Judith juist meer dan welkom! Gedane zaken nemen geen keer. De vrouwen kunnen hun eigen fouten niet meer terugdraaien, maar de komst van de kleine kay is wel een keerpunt in hun leven! Alle teleurstellingen, verdriet en gemis lijken door de komst van het kind verdwenen te zijn. Birdie krijgt haar Kay terug. Nellie kan eindelijk moeder zijn en zélfs de wens van Vivian wordt vervuld. In het grote stille landhuis zal, na vijftig jaar, eindelijk een kinderstem klinken!