Mooi geschreven en ontzettend boeiend.

Een prachtig waargebeurd verhaal over de eerste Zuidpool-expeditie die overwinterd heeft op Antarctica.
De jonge Belg, Adrien de Gerlache, was de kapitein.
Op het einde van de 19e eeuw was er erg veel belangstelling voor ontdekkingsreizen,
maar voor zulke reizen was er natuurlijk zeer veel geld nodig.
Leonie Osterrieth, een rijke weduwe die een prachtig herenhuis bewoonde aan de Meir in Antwerpen, hield culturele salons voor allerhande prominente heren, kunstenaars en ontdekkingsreizigers.
‘Het tij hoog, de maan blauw’ gaat over deze dame, Leonie Osterrieth.
Je leest over de expeditie zelf, over het schip De Belgica, over al de ongemakken aan boord, maar even boeiend vond ik de hoofdstukken waar het gaat over de voorbereiding en vooral over het leven in Antwerpen op het einde van de 19e eeuw.
Het boek is vlot leesbaar en spannend, en je steekt er nog wat van op ook.
Citaat:
“Hoop, hoop, en dan de kille werkelijkheid. Antarctica liet zich niet door de menselijke indringers bedwingen. De zee begon weer te stuwen en het ijs klotste met alle kracht tegen het schip. Het kanaal dat ze met zoveel moeite hadden gegraven, werd door de vorst in een nacht tijd gesloten, met een achteloosheid die bewees hoe nietig dit scheepje en zijn bemanning in deze witte wereld waren.”