Debuutconcerto, neergeschreven in meeslepende woorden.

Hij is muzikant, speelt klarinet, dirigeert en is ook nog eens directeur van de kunstacademie Art’Iz. Sinds kort prijkt eveneens de titel ‘thrillerauteur’ op zijn visitekaartje. Wim Belaen (1967) debuteert met luide stem; zijn eersteling Het Venetiaans Concerto bevat ruim 500 pagina’s puur leesplezier.

Max Brunelli voelt zich op en top een Italiaan, zoals zijn vader. Max verblijft in Brussel en komt aan de kost als journalist. Hij heeft veel bekijks, zijn uiterlijk is pico bello verzorgd en zijn outfit is bijzonder trendy. Tijdens een verblijf in Venetië valt hij als een blok voor de charmes van een ravissante schone, Amelia Ashdown. Zij is een Engelse violiste, die werd uitverkoren om mee te spelen in een wereldpremière van een recent ontdekt - en aldus totaal ongekend - concerto van Mozart. Na het concert wordt het lijk gevonden van Amelia. Werk aan de winkel dus voor de Venetiaanse politie, in het bijzonder voor Luca Matazzo en zijn medewerkers. Ook leden van de MI6, de Britse buitenlandse inlichtingendienst, moeten aan de bak.

“Luca Matazzo vervloekte zijn dandyeske smoking die zijn legitimatie maar niet leek te willen prijsgeven. Er hing een stoom van onbehagen en ongerustheid boven zijn onderkoelde woede, maar hij kon het zich niet veroorloven zich nu te verliezen in emoties die een mist over zijn beoordelingsvermogen en daadkracht leken te trekken.”

Wim Belaen is professioneel een echte muziekkenner; ook weet hij verdraaid goed hoe hij een thrillerdebuut van ruim 500 pagina’s moet op- en invullen! Geholpen door zijn ongebreidelde fantasie tovert hij een indrukwekkend verhaal uit zijn klarinet, correctie: uit zijn muzikale pen. In 101 (!) hoofdstukken maak je kennis met een stevig aantal personages. Langzaam maar zeker komt deze thriller op kruissnelheid, die echter niet te hoog ligt. Hier en daar nog een extra tandje bijsteken, op die manier zou dit verhaal een nog hoger niveau hebben gehaald..Ruikt het niet lichtjes naar de boeken van Dan Brown? Ja, wellicht wel. So what?

Bijna niet te geloven dat de auteur dergelijk sterke compositie en verhaalstructuur weet neer te zetten met zijn allereerste boek. Hij wijkt dan wel eens af wanneer hij uitweidt over pittige, pikante passages, of als de passie te hoog oplaait. Toch weet hij je snel weer bij de les te krijgen. Qua schrijfstijl en –taal is dit verhaal een lieve lust voor het lezersoog. Het Venetiaans Concerto is een mysterieuze thriller die je vaak uitnodigt om zelf mee te denken over de oplossing van het misdrijf. Muziek hoor je wellicht in de achtergrond; alles moet evenwel wijken voor de heel sterk uitgezette plot en het krachtige verhaal. Debuutconcerto, neergeschreven in meeslepende woorden.