Een fijn thrillerdebuut.

“Niets Gezien” mocht ik lezen voor de lezersjury van de Hebban Thrillerprijs. Bij het lezen van de achterflaptekst was ik niet erg enthousiast om aan dit boek te beginnen. Ik ben niet enorm fan van een dergelijke zoektocht en graven in een familieverleden. Maar hoe kun je je geweldig vergissen in een boek.
Shanna de Jong heeft mij volledig verrast met haar verhaal en dat in positieve zin.

De schrijfstijl van De Jong is erg prettig om te lezen en ze heeft de opbouw van het verhaal goed opgepakt, ze neemt de lezer moeiteloos mee in haar verhaal. Korte hoofdstukken, een opbouw van spanning in gebeurtenissen, maar zeer zeker ook het prachtige taalgebruik maken dat het erg moeilijk is om dit boek tussentijds weg te leggen. Moeiteloos beschrijft De Jong het Zeeuwse landschap, de mensen, de sfeer in het dorp en de personages zonder dat het ergens gekunsteld of geforceerd aanvoelt. Ze kruipt in de huid van haar personage Caro en als lezer leef je vanzelf met haar mee, maakt haar ontwikkelingen door, haar onzekerheid, haar angsten en frustraties.

De zoektocht van Caro naar de waarheid over de vondeling is geen enkel moment saai, maar roept telkens weer nieuwe vragen op. Daardoor ontstaat een mooie spanningsboog. De verschillende plotwendingen zijn erg mooi gevonden en voelen heel geloofwaardig aan. Het verhaal is origineel gevonden en degelijk opgebouwd.
Caro is levensecht in dit verhaal, maar ook de andere personages komen goed tot leven. De drie politieagenten zijn ieder heel eigen karakters en Aram is onweerstaanbaar, maar met toch een twijfelachtig duister randje.
De mooie beschrijvingen die De Jong maakt geven dit boek wat extras. Sommige sfeermomenten kruipen echt onder de huid en blijven nog lang hangen, zoals bijvoorbeeld haar beschrijving van een foto die ze gemaakt heeft van Aram.

"Alle details die Aram menselijk maakten waren verdwenen. Zijn silhouet deed me denken aan een geknutseld figuurtje in een kijkdoos."

Of een beschrijving van Lea:

"Ze deed me denken aan die ene bloem die er wel in slaagde door het asfalt heen te groeien."

Een ander kippenvel moment:

"Het was alsof we ons in een soort tussentijd bevonden. We balanceerden gedrieën in een wankel maar zuiver evenwicht op de grens van leven en dood. Waar mijn verwondingen heelden, takelde Lea steeds verder af."

Shanna de Jong heeft echt een droom debuut geschreven. Een krachtig, pakkend verhaal, weergegeven in een prachtige stijl. Zeker een auteur om te volgen.