Lezersrecensie
Heerlijk te lezen thriller
Loes den Hollander schrijft als van jongs af aan, maar maakte carrière in de gezondheidszorg. In 2001 won zij een verhalenwedstrijd en gooide zij het roer om, er was een noodzaak ontstaan om te gaan schrijven. In 2006 verscheen “Vrijdag” haar eerste literaire thriller en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid.
“Toen ik dood was” is haar vijfentwintigste thriller en mijn eerste kennismaking met deze schrijfster.
Het verhaal gaat over Maryan Brandhorst, een vrouw die na tien jaar huwelijk door haar man Floris in de steek wordt gelaten. Hun huwelijk is voorbij, het is op, zoals hij aangeeft. Hij geeft de voorkeur aan een vriendschappelijke scheiding. Maryan heeft echter moeite met zijn beslissing die voor haar uit de lucht komt vallen. Ze heeft het idee dat ze met een goed gesprek het huwelijk makkelijk kunnen redden, in haar ogen was hun huwelijk goed.
Floris is echter uit het huis vertrokken en blijkt dan spoorloos te zijn. Tijdens haar pogingen om contact met Floris te krijgen, ontdekt Maryan dat hij veel zaken voor haar verzwegen heeft en er een heel ander leven op na hield.
Thaïs Brederode zit in een soortgelijke situatie. Haar man Tony wil van haar scheiden, vlak voor hun koperen huwelijksfeest. Tony wil een nieuw begin maken, hun huwelijksleven is seksloos sinds de geboorte van hun dochter May, maar er is volgens hem geen andere vrouw in het spel. Hun huis wordt al snel verkocht en Thaïs trekt voorlopig met haar dochtertje in bij haar zus. Al snel ontdekt Thaïs dat Tony tegen haar heeft gelogen en dan verdwijnt ook Tony.
Fanny Lemaire is een alleenstaande vrouw. Door een dramatische ervaring in haar jeugd en de haar afkomst is zij in een isolement gekomen waarmee zij worstelt. Eigenlijk worstelt Fanny met alles in haar leven. Ze is niet in staat een gezonde relatie met een man te behouden en blijft telkens alleen achter.
De levens van de drie vrouwen raken met elkaar verstrengeld en dat heeft verstrekkende gevolgen. Het verhaal is opgebouwd in korte hoofdstukken, telkens vanuit het perspectief van een van de drie vrouwen verteld. Er wordt rustig aan spanning opgebouwd en het verhaal blijft boeien. Het eind van deze vrouwenthriller had wat meer mogen spatten, maar Loes den Hollander is erin geslaagd een gelaagde, psychologische thriller neer te zetten die van het begin tot het eind de aandacht vasthoud.